TNSCERT 11ஆம் வகுப்பு வரலாறு ஆண்டு வாரியான தொகுப்பு PDF | இலவச பதிவிறக்கம்

TAMIL PDF – DOWNLOAD APP ENGLISGH PDF – DOWNLOAD PDF

இரண்டு மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன் – கீழ் பழங்கற்காலப் பண்பாட்டின் தொடக்கம்
இரண்டு மில்லியன் மற்றும் ஒரு மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு இடைப்பட்ட காலம் – இந்தியாவில் மனித மூதாதையர்கள் இருந்ததற்கான சான்றுகள்
ஒரு மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன் – இந்தியாவின் வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலம் இந்தக் காலகட்டத்திற்குள் தொடங்கியதாக முன்பு கருதப்பட்டது
4,00,000 ஆண்டுகள் BP(BEFORE PRESENT) – கற்கருவித் தொழில்நுட்பத்தில் மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன மற்றும் மனித மூதாதையர்களின் இனங்கள் வேறுபட்டன
3,85,000 மற்றும் 40,000 BCE – இந்தியாவில் இடைப் பழங்கற்காலப் பண்பாடு இந்த ஆண்டுகளுக்கு இடைப்பட்ட காலத்தைச் சேர்ந்தது
85–1.72 லட்சம் ஆண்டுகள் BP – அதிரம்பாக்கத்தின் இடைப் பழங்கற்காலம் இந்தக் காலத்தைச் சேர்ந்தது
3,00,000 ஆண்டுகளுக்கு முன் – உடற்கூறியல் ரீதியாக நவீன மனிதர்கள் தோன்றினர்
300,000 ஆண்டுகளுக்கு முன் – நவீன மனிதர்கள் முதன்முதலில் துணை–சகாரா ஆப்பிரிக்காவில் இதற்குச் சற்றே முன் பரிணமித்தனர்
60,000 ஆண்டுகளுக்கு முன் – கீழ் பழங்கற்காலப் பண்பாடு இக்காலம் வரை தொடர்ந்தது; நவீன மனிதர்கள் ஆசியாவின் பல்வேறு பகுதிகளுக்கு இடம்பெயர்ந்து குடியேறினர்
40,000 ஆண்டுகள் முதல் 10,000 ஆண்டுகள் BP – மேல் பழங்கற்காலப் பண்பாட்டிற்காகப் பரிந்துரைக்கப்பட்ட காலகட்டம்
28,500 ஆண்டுகள் BP – இலங்கையில் நுண்கற்கருவிகள் தோன்றின
25,000 BP – பாட்னேயில் மணிகளாகப் பயன்படுத்தப்பட்ட நெருப்புக்கோழி முட்டை ஓடுகள் இந்தக் காலத்தைச் சேர்ந்தவை
20,000 மற்றும் 9500 BCE – லெவாண்டில் இடைக்கற்காலப் பண்பாடு இந்த ஆண்டுகளுக்கு இடைப்பட்ட காலத்தைச் சேர்ந்தது
10,000 BCE முதல் 5000 BCE வரை – செழிப்பான பிறைப்பகுதி, சிந்து, கங்கை சமவெளி மற்றும் சீனாவில் வேளாண்மை தோன்றியது
10,000 BCE – இந்தியாவில் இடைக்கற்காலப் பண்பாடுகள் தோன்றின
10,000 மற்றும் 3500 BP – டிட்வானாவில் நன்னீர் ஏரிகள் இருந்தது அறியப்படுகிறது
7000 BCE – மெஹர்கரில் புதிய கற்காலத்தின் தொடக்ககாலச் சான்று; சிந்துப் பகுதியில் புதிய கற்காலக் கிராமங்களின் தொடக்கம்
7000 முதல் 5500 BCE வரை – மெஹர்கரில் புதிய கற்காலத்தின் முதல் பண்பாட்டுக் காலம் (I)
6500 BCE – லெஹுரதேவாவில் நெல் பயிரிடப்பட்டதற்கான தொடக்ககாலச் சான்று
5500 முதல் 4800 BCE வரை – மெஹர்கரில் காலம் II
4800 முதல் 3500 BCE வரை – மெஹர்கரில் காலம் III
மூன்றாம் ஆயிரமாண்டு BCE – இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தானின் வடமேற்குப் பகுதியில் சிந்துவெளி நாகரிகம் தோன்றியது
3000–2600 BCE – தொடக்க கால அரப்பா நிலை
2600–1900 BCE – முதிர்ச்சி அடைந்த அரப்பா நிலை
2500–1500 BCE அல்லது அதற்குப் பின்னர் – வடகிழக்கு இந்தியாவின் புதிய கற்காலப் பண்பாடுகள் பொதுவாக இந்தக் காலத்தைச் சேர்ந்தவை
1900–1700 BCE – பிந்தைய அரப்பா நிலை
1900 BCE – சிந்துவெளி நாகரிகம் ஏறக்குறைய இக்காலகட்டத்திலிருந்து வீழ்ச்சியடையத் தொடங்கியது
இரண்டாம் ஆயிரமாண்டின் மத்தி (BCE) – மத்திய இந்தியாவில் புதிய கற்கால இடங்கள் இக்காலம் வரை செழித்திருந்தன
1000 BCE – இரும்புக்காலம் தொடங்கும் வரை இந்தியாவின் சில பகுதிகளில் இடைக்கற்காலப் பண்பாடு இக்காலம் வரை தொடர்ந்தது
1826 CE – சார்லஸ் மேசன் அரப்பாவின் சிந்து சமவெளிப் பகுதியை பார்வையிட்டார்
1831 – அலெக்சாண்டர் பர்ன்ஸ் அம்ரியைப் பார்வையிட்டார்
1853, 1856 மற்றும் 1875 – அலெக்சாண்டர் கன்னிங்காம் அரப்பா பகுதியை பார்வையிட்டார்
1863 – ராபர்ட் புரூஸ் ஃபூட் என்பவரால் சென்னைக்கு அருகிலுள்ள பல்லாவரத்தில் முதல் பழங்கற்காலக் கருவிகள் கண்டறியப்பட்டன
19 மற்றும் 20 ஆம் நூற்றாண்டு – எட்கர் தர்ஸ்டனின் ‘தென்னிந்தியாவின் சாதிகளும் பழங்குடியினரும்’ (Castes and Tribes of Southern India) நூலில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளபடி வேட்டையாடுதல் மற்றும் உணவு சேகரித்தல் மூலம் குழுக்கள் வாழ்ந்தன
1940களில் – மார்டிமர் வீலர் அரப்பா பகுதிகளை அகழாய்வு செய்தார்
1950களில் – இக்காலகட்டத்திற்குப் பிறகு மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வுகள் மற்றும் அகழாய்வுகள் அரப்பா நாகரிகத்தைப் புரிந்துகொள்ள உதவின
20 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதி – இந்தியாவின் வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலம் ஒரு மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய கால இடைவெளிக்குள் தொடங்கியதாகக் கருதப்பட்டது

3000 பொ.ஆ.மு (BCE) – இந்த அத்தியாயத்தில் கையாளப்பட்டுள்ள இந்திய வரலாற்றின் மையம்; கிராமக் குடியிருப்புகளுக்கான அடித்தளங்கள் அமைக்கப்பட்டன.
2600–1200 பொ.ஆ.மு (BCE) – காவி நிற மட்பாண்ட (OCP) பண்பாட்டுக் காலம்.
2200 பொ.ஆ.மு (BCE) – இந்தோ–ஐரோப்பிய மொழிகளின் பெயர்களைக் குறிக்கும், நவீன ஈராக்கில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட ஒரு கல்வெட்டின் காலம்.
2000 பொ.ஆ.மு (BCE) முதல் 600 பொ.ஆ.மு (BCE) வரை – சிந்துவெளி நாகரிகத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகான காலம், இது இந்தியா முழுவதும் பல்வேறு பண்பாடுகளை உள்ளடக்கியது.
1900 பொ.ஆ.மு (BCE) (சுமார்) – சிந்துவெளி நாகரிகத்தின் வீழ்ச்சி.
1900–1700 பொ.ஆ.மு (BCE) – பொதுவான இந்தோ–ஐரோப்பிய கூறுகளைக் கொண்ட அனடோலியன் கல்வெட்டுகளின் காலம்.
1900 பொ.ஆ.மு (BCE) – 1500 பொ.ஆ.மு (BCE) – ஆரியப் பண்பாட்டோடு தொடர்புடைய பாக்ட்ரியா–மார்ஜியானா தொல்பொருள் வளாகத்தின் காலம்.
1600 பொ.ஆ.மு (BCE) – ஈராக்கில் உள்ள காசைட் கல்வெட்டுகளின் காலம்.
1500 பொ.ஆ.மு (BCE) – 1000 பொ.ஆ.மு (BCE) – முன் வேதகாலப் பண்பாடு மற்றும் ரிக் வேதத்தின் காலகட்டம்.
1400 பொ.ஆ.மு (BCE) – வேதகாலக் கடவுள்களை ஒத்த பெயர்களைக் குறிக்கும் சிரியாவின் மிட்டானி கல்வெட்டுகள் மற்றும் போகஸ்கோய் கல்வெட்டுகளின் காலம்.
1200 பொ.ஆ.மு (BCE) அல்லது அதற்கு முந்தையது – சமீபத்திய ஆராய்ச்சியின் படி இரும்புப் பயன்பாடு தொடங்கிய காலம்.
1100 முதல் 800 பொ.ஆ.மு (BCE) வரை – வட இந்தியாவில் இரும்புக் காலத்தோடு ஒத்திருக்கும் வர்ணம் பூசப்பட்ட சாம்பல் நிற மட்பாண்டப் பண்பாட்டின் காலம்.
1000 பொ.ஆ.மு (BCE) – கதிரியக்கக் கார்பன் காலக்கணிப்பின் அடிப்படையில் பையம்பள்ளி பண்பாட்டின் காலம்.
1000 பொ.ஆ.மு (BCE) (சுமார்) – வேதகால ஆரியர்கள் கோசலம் மற்றும் விதேகப் பகுதிகளை நோக்கி நகர்ந்தனர்.
1000 பொ.ஆ.மு (BCE) முதல் 700–600 பொ.ஆ.மு (BCE) வரை – பின் வேதகாலப் பண்பாட்டின் காலம்.
800 பொ.ஆ.மு (BCE) (சுமார்) – நிலப்பகுதியைக் குறிக்கும் ‘ஜனபதா’ என்ற சொல் பிராமணங்களில் காணப்படுகிறது.
700 பொ.ஆ.மு (BCE) (சுமார்) – இரும்பின் தோற்றத்திற்கு முற்காலத்தில் நம்பப்பட்ட காலம்.
600 பொ.ஆ.மு (BCE) – மகாஜனபதங்களின் எழுச்சி; விவாதிக்கப்பட்ட தொடக்க கால வரலாற்றுச் சட்டகத்தின் முடிவு.
600 பொ.ஆ.மு (BCE) (பிறகு) – நாணயங்களின் அறிமுகம்.
500 பொ.ஆ.மு (BCE) / 600 பொ.ஆ.மு (BCE) (பிறகு) – அரசு அளவிலான அரசியல் அமைப்பின் வளர்ச்சி.
பொ.ஆ.மு (BCE) மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் இரண்டாம் நூற்றாண்டு வரை – வைகை பள்ளத்தாக்கில் கண்டறியப்பட்ட தமிழ் பிராமி கல்வெட்டுகளுடன் கூடிய பழமையான நடுகற்களின் காலம்.
பொ.ஆ.மு (BCE) இரண்டாம் நூற்றாண்டு முதல் பொ.ஆ (CE) இரண்டாம் நூற்றாண்டு வரை – சங்கத் தொகை நூல்களின் காலம், கொடுமணலின் சமகாலம்.
பொ.ஆ.மு (BCE) முதல் நூற்றாண்டின் தொடக்கம் அல்லது அதற்குச் சற்றே முந்தைய காலம் – சில சங்கப் பாடல்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட காலம்.
பொ.ஆ (CE) மூன்றாம்–இரண்டாம் நூற்றாண்டுகள் – தமிழ்நாட்டில் பெருங்கற்கால ஈமச்சடங்கு முறையின் முடிவு.
பொ.ஆ (CE) 10–11 ஆம் நூற்றாண்டு – அறியப்பட்ட வேதங்களின் மிகப் பழமையான எழுதப்பட்ட கையெழுத்துப் பிரதிகள்.
1657 – முகலாய இளவரசர் தாரா ஷுகோ உபநிடதங்களைப் பாரசீக மொழியில் மொழிபெயர்த்தார்.
1876 – ஜெர்மானிய இனவியலாளர் ஆன்ட்ரூ ஜாகோர் ஆதிச்சநல்லூரில் அகழாய்வு மேற்கொண்டார்.
1902–03 – அலெக்சாண்டர் ரீ, ASI (இந்தியத் தொல்லியல் துறை) ஆண்டு அறிக்கையில் தனது விரிவான கண்டுபிடிப்புகளை வெளியிட்டார்.
1960கள் – ASI பையம்பள்ளியில் அகழாய்வு மேற்கொண்டது.
1980கள் மற்றும் 1990கள் – கொடுமணலில் அகழாய்வுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.
2012 – கொடுமணலில் மிகச் சமீபத்திய அகழாய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது.

பொ.ஆ.மு. 1000 – ஆரியர்கள் கிழக்கு நோக்கி நகரத் தொடங்கினர்.
பொ.ஆ.மு. 1000–700 – வேளாண் நில விரிவாக்கத்தில் இரும்பு முக்கியப் பங்கு வகித்தது.
பொ.ஆ.மு. 1000–600 – பின் வேத காலத்தில், இரத்த உறவு அடிப்படையிலான பழங்குடி அமைப்பிலிருந்து நிலப்பரப்பை அடிப்படையாகக் கொண்ட அரசாக மாறுதல் நிகழ்ந்தது.
பொ.ஆ.மு. 6 மற்றும் 5 ஆம் நூற்றாண்டுகள் – வட இந்தியாவில் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க அறிவுசார் எழுச்சி ஏற்பட்டது.
பொ.ஆ.மு. 540 – வர்த்தமானர் (மகாவீரர்) குந்தகிராமத்தில் பிறந்தார். [இந்தியாவின் பீகார் மாநிலத்தில் உள்ள தற்போதைய வைசாலிக்கு அருகே அமைந்துள்ள ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க கிராமம்]
8 மாதங்கள் – ஒவ்வொரு ஆண்டும் புத்தரும் அவரது சீடர்களும் பயணம் செய்த கால அளவு.
4 மாதங்கள் – மழைக்காலத்தில் புத்தரும் அவரது சீடர்களும் ஓரிடத்தில் தங்கியிருந்த கால அளவு.
12 ஆண்டுகள் – உண்மையான அறிவைத் தேடி வர்த்தமானர் அலைந்து திரிந்த கால அளவு.
6 ஆண்டுகள் – கொள்கை வேறுபாடுகள் காரணமாக பிரிவதற்கு முன், மகாவீரர் கோசாலருடன் (மக்கலி கோசலர்) செலவிட்ட கால அளவு.
அலைந்து திரிந்த 13வது ஆண்டு (வயது 42) – வர்த்தமானர் ஞானம் (நிர்வாண நிலை) அடைந்தார்.
30 ஆண்டுகள் – மகாவீரர் போதனைகள் செய்த கால அளவு.
பொ.ஆ.மு. 468 – மகாவீரர் தனது 72வது வயதில் ராஜகிருகத்திற்கு அருகிலுள்ள பாவாபுரியில் காலமானார்.
புத்தர் இறந்து ஒரு நூற்றாண்டுக்குப் பின் – இரண்டாவது பௌத்த மாநாடு வைசாலியில் நடைபெற்றது.
பொ.ஆ.மு. 3 ஆம் நூற்றாண்டு – பௌத்தம் தமிழகத்திற்குப் பரவியது.
பொ.ஆ. 79 அல்லது 82 (மகாவீரர் இறந்து சுமார் 500 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு) – சமண மதத்தில் பிளவு ஏற்பட்டது.
பொ.ஆ. 3 ஆம் நூற்றாண்டு – சமணம் தமிழ்நாட்டிற்குப் பரவியது.
பொ.ஆ. 4 ஆம் நூற்றாண்டு – காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் ஒரு பௌத்த வளாகம் (விகாரை) இருந்ததற்கான சான்று.
பொ.ஆ. 5 ஆம் நூற்றாண்டு – குஜராத்தில் உள்ள வல்லபியில் மற்றொரு சமண மாநாடு நடைபெற்றது.
பொ.ஆ. 470 – வஜ்ரநந்தியால் மதுரையில் திராவிட சமண சங்கம் (ஜைன திராவிட சங்கம்) நிறுவப்பட்டது.
பொ.ஆ. 695–722 – பல்லவ மன்னன் இரண்டாம் நரசிம்மவர்மனின் ஆட்சிக் காலம்.
பொ.ஆ. 1006 – ஸ்ரீவிஜய மன்னன் மாற–விஜயோத்துங்க–வர்மன் ஒரு பௌத்த கோவிலை (சூளாமணி–வர்ம–விகாரை) கட்டினார்.
பொ.ஆ. 11 ஆம் நூற்றாண்டு – வஜ்ராயன பௌத்தம் திபெத்திற்குப் பரவியது.
பொ.ஆ. 16 மற்றும் 17 ஆம் நூற்றாண்டுகள் – மக்கன் லாலின் கூற்றுப்படி கங்கைச் சமவெளி அடர்ந்த காடுகளாக இருந்தது.

1380 BCE – வடகிழக்கு சிரியாவில் உள்ள போகஸ்கோய் கல்வெட்டு பதிவு செய்யப்பட்டது.
6 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 3 ஆம் நூற்றாண்டு வரை (BCE) – வட இந்தியா முக்கிய அரசியல் மற்றும் சமூக மாற்றங்களைச் சந்தித்தது.
6 ஆம் நூற்றாண்டு (BCE) – தோவாப் பகுதிக்கு நகரமயமாக்கல் பரவியது.
6 ஆம் நூற்றாண்டு (BCE) (மத்தி) – இந்தியாவின் வடமேற்குப் பகுதி பாரசீகப் பேரரசின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வந்தது.
530 BCE (சுமார்) – பாரசீகப் பேரரசர் சைரஸ் இந்தியாவின் மீது படையெடுத்து கபிஷா நகரத்தை அழித்தார்.
500 BCE – சமஸ்கிருத இலக்கண அறிஞர் பாணினியின் காலம்.
500 BCE (இதற்குப் பிறகு) – இரும்புத் தொழில்நுட்பத்தில் பெரும் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டது, இது அதிக வெப்பநிலையில் உருக்குவதை சாத்தியமாக்கியது.
5 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 4 ஆம் நூற்றாண்டு வரை (BCE) – தட்சசீலம் பாரசீகத்தின் அகாமனிசியப் பேரரசின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது.
461 BCE – அஜாதசத்ரு இறந்தார், மகதத்தை விவாதத்திற்கு இடமில்லாத வலிமையான சக்தியாக விட்டுச் சென்றார்.
362 BCE – நந்தர்கள் மகதத்தின் பேரரசர்கள் ஆயினர்.
327–325 BCE – அலெக்ஸாண்டர் வடமேற்கு இந்தியாவின் மீது படையெடுத்தார்.
326 BCE – அலெக்ஸாண்டர் பாரசீகர்களைத் தோற்கடித்த பிறகு இந்தியத் துணைக்கண்டத்திற்குள் நுழைந்தார்.
321 BCE – சந்திரகுப்தர் மௌரியப் பேரரசை நிறுவி அதன் முதல் பேரரசர் ஆனார்.
301 BCE (இதற்குச் சற்று முன்) – சந்திரகுப்தர் செலுக்கஸைத் தோற்கடித்து அவரை பஞ்சாப் பகுதியிலிருந்து விரட்டியடித்தார்.
297 BCE – சந்திரகுப்தருக்குப் பிறகு பிந்துசாரர் பேரரசர் ஆனார்.
272 BCE – 25 ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்த பிறகு பிந்துசாரர் இறந்தார்.
268 BCE – அசோகர் அரியணை ஏறினார் (பிந்துசாரரின் மரணத்திற்கு நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு).
அசோகரது ஆட்சியின் 8 ஆம் ஆண்டு – கலிங்கத்திற்கு எதிரான அசோகரின் இராணுவப் படையெடுப்பு.
250 BCE – அசோகரால் பாடலிபுத்திரத்தில் மூன்றாவது பௌத்த மாநாடு கூட்டப்பட்டது.
238 BCE – [தமிழ் பாடநூலில் மட்டுமே உள்ளது] பிராமி எழுத்துக்களில் பொறிக்கப்பட்ட அசோகரின் பாறைக் கல்வெட்டு (தற்போது பிரிட்டிஷ் அருங்காட்சியகத்தில் உள்ளது).
232 BCE – அசோகர் இந்த ஆண்டு வரை ஆட்சி செய்ததாகத் தெரிகிறது.
185 BCE (185 BCE) – கடைசி மௌரிய ஆட்சியாளரான பிருகத்ரதன் புஷ்யமித்ர சுங்கனால் கொல்லப்பட்டார்.
130–150 CE – ருத்ரதாமனின் ஆட்சிக் காலத்தில் ஜூனாகத் பாறைக் கல்வெட்டு செதுக்கப்பட்டது.
4 ஆம் நூற்றாண்டு CE (இதற்குப் பிறகு) – குப்தர் காலத்தில் விசாகதத்தரால் முத்ரராக்ஷஸம் என்ற நாடகம் எழுதப்பட்டது.
19 ஆம் நூற்றாண்டு – 20 ஆம் நூற்றாண்டு வரை இந்தியாவில் காணப்பட்ட மிகப் பழமையான வரலாற்றுத் தொல்பொருட்களாக அசோகரின் கல்வெட்டுகள் இருந்தன.
1837 CE – ஜேம்ஸ் பிரின்செப் சாஞ்சியில் உள்ள கல்வெட்டுகளின் பிராமி எழுத்துக்களைப் படித்துப் புரிந்துகொண்டார்.
1865 CE – அலெக்ஸாண்டரிடம் போரஸ் சரணடைந்தது அலோன்சோ மாடத்தில் (Alonzo shrine) பொறிக்கப்பட்டுள்ளது.
20 ஆம் நூற்றாண்டு – தொல்பொருள் அகழாய்வுகள் அரப்பா மற்றும் மொகஞ்சதாரோவை வெளிக்கொணர்ந்தன.
1915 CE – தேவனாம்பிரிய பியதஸ்ஸி என்பவர் அசோகர்தான் என்று தீர்க்கமாக அடையாளம் காணப்பட்டது.
1940களில் CE – சர் ஜான் மார்ஷல் மேற்கொண்ட அகழாய்வுகள் தட்சசீலத்தை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்தன.[ஆனால் 1913 இல், அவர் தட்சசீலத்தில் அகழாய்வுகளைத் தொடங்கினார், அது இரண்டு தசாப்தங்கள் நீடித்தது]
5 ஆண்டுகள் (ஒவ்வொரு) – தம்மத்தை மக்களுக்குப் போதிப்பதற்காக சுற்றுப்பயணம் மேற்கொள்ளுமாறு அசோகர் தனது அதிகாரிகளுக்கு அறிவுறுத்தினார்.
50 ஆண்டுகள் – சிசுநாகர்கள் மகதத்தை ஆட்சி செய்தனர்.
50 ஆண்டுகள் (இதற்குள்) – அசோகரின் மரணத்திற்குப் பிறகு மௌரியப் பேரரசு சிதைந்து அழிந்தது.
100 ஆண்டுகள் (சுமார்) – அஜாதசத்ருவின் மரணத்திற்கும் நந்தர்கள் பேரரசர்கள் ஆனதற்கும் இடையிலான கால இடைவெளி.
100 ஆண்டுகள் (இதற்கும் மேல்) – சுங்க வம்சம் இந்தியாவை ஆட்சி செய்தது.
300 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு (நந்தர் காலத்திலிருந்து) – நந்த அரசன் ஒரு நீர்வழியினை அமைத்தான் என்று ஹாதிகும்பா கல்வெட்டில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
4 நூற்றாண்டுகள் (இதற்கும் மேல்) – சந்திரகுப்தரின் மரணத்திற்குப் பிறகும் அவரது பெயர் நன்கு அறியப்பட்டிருந்தது.

1155 பொ.ஆ.மு (BCE) – சிவகளையிலிருந்து பெறப்பட்ட நெல் உமி மாதிரிகள் இந்த ஆண்டைச் சேர்ந்தவை, இது தாமிரபரணி நாகரிகத்தை ஏறக்குறைய 3200 ஆண்டுகள் பழமையானதாக ஆக்குகிறது.
1100–300 பொ.ஆ.மு (BCE) – வேந்தர்கள் உருவான இரும்புக் காலம்.
பொ.ஆ.மு (BCE) ஆறாம் நூற்றாண்டு – தமிழ் மக்களின் உயர்ந்த எழுத்தறிவு நிலை சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது.
பொ.ஆ.மு (BCE) ஆறாம் நூற்றாண்டு – கங்கைச் சமவெளியைப் போலவே தமிழ்நாட்டிலும் நகரமயமாக்கல் நிகழ்ந்தது.
பொ.ஆ.மு (BCE) ஆறாம் நூற்றாண்டு – இக்காலகட்டத்திற்கு முன்பே தமிழர்கள் உலகின் பல்வேறு பகுதிகளுடன் வணிகத் தொடர்புகளைக் கொண்டிருந்தனர்.
580 பொ.ஆ.மு (BCE) – கீழடியில் 353 செ.மீ ஆழத்தில் சேகரிக்கப்பட்ட மாதிரி இந்த ஆண்டைச் சேர்ந்ததாகும்.
580 பொ.ஆ.மு (BCE) – தமிழ்–பிராமி எழுத்துகள் பொறிக்கப்பட்ட ஒரு மட்பாண்ட ஓடு இந்த ஆண்டைச் சேர்ந்ததாகும்.
பொ.ஆ.மு (BCE) மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் பொ.ஆ (CE) ஐந்தாம் நூற்றாண்டு வரை – முற்காலத் தென்னிந்திய சமூக மற்றும் அரசியல் உருவாக்கக் காலம்.
பொ.ஆ.மு (BCE) மூன்றாம் நூற்றாண்டு – அசோகரின் கல்வெட்டுகளில் தமிழ் ஆட்சியாளர்கள் இடம்பெற்றுள்ளனர்.
270–30 பொ.ஆ.மு (BCE) – தென்னிந்தியாவின் அரசியல் நிலையைக் காட்டும் அசோகரின் கல்வெட்டுகள் (பேராணைகள்).
பொ.ஆ.மு (BCE) இரண்டாம் நூற்றாண்டு – மாங்குளம் தமிழ் பிராமி கல்வெட்டு பாண்டிய மன்னன் நெடுஞ்செழியனைக் குறிப்பிடுகிறது.
பொ.ஆ.மு (BCE) இரண்டாம் நூற்றாண்டு – ரோமில் அர்ரெட்டைன் மட்பாண்டங்கள் (Arretine ware) பயன்படுத்தப்பட்டன.
பொ.ஆ.மு (BCE) முதல் நூற்றாண்டு – சாதவாகனர்கள் தக்காணப் பகுதியில் ஒரு சக்திவாய்ந்த அரசை நிறுவினர்.
பொ.ஆ.மு (BCE) முதல் நூற்றாண்டு – தக்காணப் பகுதியில் சாதவாகனர்கள் உருவாயினர்.
பொ.ஆ.மு (BCE) முதல் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி மற்றும் பொ.ஆ (CE) மூன்றாம் நூற்றாண்டு – வணிகம் ஒரு முக்கியப் பங்கை வகித்தது.
பொ.ஆ (CE) முதல் நூற்றாண்டு – மூவேந்தர்களின் முக்கிய நிலையை கிரேக்க–ரோமானிய நூல்கள் உறுதிப்படுத்துகின்றன.
பொ.ஆ (CE) முதல் நூற்றாண்டு – ‘எரித்ரேயக் கடலின் பெரிப்ளூஸ்’ (Periplus of Erythrean Sea) எழுதப்பட்டது.
பொ.ஆ (CE) முதல் நூற்றாண்டு – மூத்த பிளினியின் ‘இயற்கை வரலாறு’ (Natural History) எழுதப்பட்டது. [மூத்த பிளினி சுமார் பொ.ஆ (CE) 77–79 இல் ‘இயற்கை வரலாறு’ நூலை முடித்தார் மற்றும் பொ.ஆ (CE) 79 இல் இறந்தார்.]
பொ.ஆ (CE) இரண்டாம் நூற்றாண்டு – தாலமியின் ‘புவியியல்’ (Geography) எழுதப்பட்டது.
பொ.ஆ (CE) மூன்றாம் நூற்றாண்டு – சாதவாகனப் பேரரசு வீழ்ச்சியடைந்தது.
300 பொ.ஆ (CE) மற்றும் 600 பொ.ஆ (CE) – தமிழக வரலாற்றில் களப்பிரர்களின் காலம்.
ஐந்தாம் நூற்றாண்டின் இடைப்பகுதி – சிவகங்கை மாவட்டத்தில் உள்ள பூலாங்குறிச்சிக் கல்வெட்டுகள் இக்காலகட்டத்தைச் சேர்ந்தவை.
பொ.ஆ (CE) நான்காம் நூற்றாண்டு முதல் ஆறாம் நூற்றாண்டு வரை – சங்கம் மருவிய காலத்தைச் சேர்ந்த பதினெண்கீழ்க்கணக்கு மற்றும் ஐம்பெருங்காப்பியங்கள்.
பொ.ஆ (CE) ஆறாம் நூற்றாண்டின் மூன்றாம் காலாண்டு – பாண்டியர்களால் களப்பிரர் அரசு வேரறுக்கப்பட்டது.
ஆறாம் நூற்றாண்டு முதல் – பல்லவர்கள் மற்றும் பாண்டியர்களின் கீழ் விரிவுபடுத்தப்பட்ட அரசுச் சமூகங்கள் உருவாயின.
எட்டாம் நூற்றாண்டு – பிராமணர்களுக்கு நிலம் தானமாக வழங்கிய முதுகுடுமிப் பெருவழுதியைப் பற்றி வேள்விக்குடிச் செப்பேடுகள் குறிப்பிடுகின்றன.
1876 – ஜெர்மானிய ஆய்வாளர் டாக்டர் ஜாகோரால் ஆதிச்சநல்லூரில் முதல் தொல்பொருள் அகழாய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது.
1899–1905 – பிரிட்டிஷ் தொல்பொருள் ஆய்வாளர் அலெக்சாண்டர் ரீ ஆதிச்சநல்லூரில் அகழாய்வு நடத்தினார்.
1968 – தமிழ்நாடு மாநிலத் தொல்லியல் துறை கொற்கையில் அகழாய்வு மேற்கொண்டது.
2004 – இந்தியத் தொல்லியல் துறை (ASI) ஆதிச்சநல்லூரில் அகழாய்வு மேற்கொண்டது.
2018 – ஏஎம்எஸ் (AMS) காலக்கணிப்பிற்காக கார்பன் மாதிரிகள் அனுப்பப்பட்ட கீழடியின் நான்காம் கட்ட அகழாய்வுகள்.
2019 – தமிழ்நாடு மாநிலத் தொல்லியல் துறையால் சிவகளையில் அகழாய்வுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.
2019–2021 – தமிழ்நாடு மாநிலத் தொல்லியல் துறை ஆதிச்சநல்லூரில் அகழாய்வுகளைத் தொடங்கியது.
2020–2021 – கொற்கைத் துறைமுகம் பற்றிய விவரங்களை வழங்கும் கொற்கையில் நடைபெற்று வரும் அகழாய்வு.

பொ.ஆ.மு. 327–325 – அலெக்ஸாண்டர் வடமேற்கு இந்தியாவின் மீது படையெடுத்து பஞ்சாப் பகுதியைக் கைப்பற்றினார்.
பொ.ஆ.மு. 311–க்குப் பிறகு – ஃப்ரிஜியாவிலிருந்து (துருக்கி) சிந்து நதி வரையிலான பரந்த நிலப்பரப்பிற்கு செல்யூகஸ் நிகேட்டர் அதிபதியானார்.
சுமார் பொ.ஆ.மு. 305 – சந்திரகுப்தர் செல்யூகஸுக்கு எதிராகப் போரிட்டு அவரைத் தோற்கடித்தார்.
பொ.ஆ.மு. 3 ஆம் நூற்றாண்டு – மௌரியர்கள் தமிழ் மன்னர்களை அறிந்திருந்தனர்; அசோகரின் இரண்டாவது பாறைக் கல்வெட்டு அவர்களைக் குறிப்பிடுகிறது.
பொ.ஆ.மு. 3 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் பொ.ஆ. 3 ஆம் நூற்றாண்டு வரை – சங்க இலக்கியம் என அறியப்படும் தமிழ் கவிதைத் தொகுப்பின் காலவரையறை.
பொ.ஆ.மு. 250–க்குப் பிறகு – செல்யூகியப் பேரரசு பலவீனமடைந்து சிதறத் தொடங்கியது.
பொ.ஆ.மு. 212 – பாக்டிரியாவின் அரசனாக யூத்திடெமஸ் என்ற கிரேக்கர் இருந்தார்.
பொ.ஆ.மு. 200 – யூத்திடெமஸைத் தொடர்ந்து அவரது மகன் டெமெட்ரியஸ் பதவிக்கு வந்தார்.
பொ.ஆ.மு. 175 – இரண்டாம் டெமெட்ரியஸ் அறியப்பட்ட முதல் இந்தோ–கிரேக்க மன்னரானார்.
பொ.ஆ.மு. 165 – பாக்டிரியா பார்த்தியர்கள் மற்றும் சாகர்களிடம் வீழ்ந்தது.
பொ.ஆ.மு. 165/145–130 – இந்தோ–கிரேக்க மன்னர்களில் மிகவும் பிரபலமான மினாண்டரின் ஆட்சிக் காலம்.
பொ.ஆ.மு. 110 – ஆன்டியல்கிதாஸின் ஆட்சிக் காலம்.
பொ.ஆ.மு. 80 – முதல் சாகா ஆட்சியாளரான மாவெஸ் (மோவா/மோகா) காந்தாரத்தைக் கைப்பற்றினார்.
பொ.ஆ.மு. 27 – அகஸ்டஸ் பேரரசரின் கீழ் ரோமானியக் குடியரசு ஒரு பேரரசாக மாறியது.
பொ.ஆ.மு. 1 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் – மத்திய தரைக்கடல் உலகின் வல்லரசாக ரோம் உருவானது.
பொ.ஆ. 1 ஆம் நூற்றாண்டு – தக்காணப் பகுதியில் சாதவாகனப் பேரரசு நிறுவப்பட்டது.
பொ.ஆ. 1 ஆம் நூற்றாண்டு – காந்தாரக் கலைப் பள்ளி வளர்ச்சியடைந்தது.
பொ.ஆ. 1 ஆம் நூற்றாண்டு – எரித்ரேயக் கடலின் பெரிப்ளூஸ் எழுதப்பட்டது.
பொ.ஆ. 1 ஆம் நூற்றாண்டு – அரபிக்கடலில் வீசும் பருவக்காற்றின் இயல்பை ஹிப்பாலஸ் கண்டுபிடித்தார்.
பொ.ஆ. 43 – பார்த்திய அரசன் கோண்டோபெர்னஸ் காபூலைக் கைப்பற்றினார்.
பொ.ஆ. 1 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி – டைபீரியஸ் பேரரசரின் ஆட்சியின் போது ரோமிற்கும் தமிழகத்திற்கும் இடையிலான வணிகத்தின் அளவு உச்சத்தை எட்டியது [சரியான தகவல்: டைபீரியஸ் பேரரசர் பொ.ஆ. 14–37 வரை ஆட்சி செய்தார், இது பொ.ஆ. 1 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியாகும், பிற்பகுதி அல்ல.]
பொ.ஆ. 78 – இந்திய நாட்காட்டியில் சாகர் சகாப்தத்தின் தொடக்கம்.
பொ.ஆ. 78 முதல் பொ.ஆ. 101 அல்லது 102 வரை – கனிஷ்கரின் உத்தேச ஆட்சிக் காலம்.
பொ.ஆ. 78 மற்றும் 144 க்கு இடையில் – கனிஷ்கரின் ஆட்சி இக்காலகட்டத்தில் எப்போது வேண்டுமானாலும் தொடங்கியிருக்கலாம் என வரலாற்றாசிரியர்கள் கூறுகின்றனர்.
பொ.ஆ. 1 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் – ரோமானியக் கப்பல்கள் சோழமண்டல (கிழக்கு) கடற்கரையில் உள்ள துறைமுகங்களுக்குப் பயணிக்கத் தொடங்கின.
பொ.ஆ. 130–150 – புகழ்பெற்ற சாகத் சத்ரபதியான ருத்ரதாமனின் ஆட்சிக் காலம்.
பொ.ஆ. 2 ஆம் நூற்றாண்டு – மனுஸ்மிருதி, காமசூத்திரம் மற்றும் அர்த்தசாஸ்திரம் ஆகியவை தங்களின் இறுதி வடிவத்தைப் பெற்றன.
1979 – சீனா மற்றும் பாகிஸ்தான் இடையேயான கூட்டுத் திட்டமான காரகோரம் நெடுஞ்சாலை கட்டி முடிக்கப்பட்டது.

100 ஆண்டுகள் – குஷாணர்களுக்குப் பிறகு ஹீணர்களின் படையெடுப்பு தொடங்கிய காலகட்டம்.
கி.பி. 165 – புதகுப்தரின் ஏரண் தூண் கல்வெட்டில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள குப்த ஆண்டு.
கி.பி. 240 முதல் 280 வரை – ஸ்ரீ குப்தரின் ஆட்சிக் காலம்.
கி.பி. 280 முதல் 319 வரை – கடோத்கஜரின் ஆட்சிக் காலம்.
கி.பி. 300 முதல் 700 வரை – பேரரசு ஆட்சியின் செவ்வியல் முறை பரிணாம வளர்ச்சியடைந்து, குப்தப் பேரரசு உருவான காலகட்டம்.
கி.பி. 319 முதல் 335 வரை – முதலாம் சந்திரகுப்தரின் ஆட்சிக் காலம்.
கி.பி. 335 – முதலாம் சந்திரகுப்தருக்குப் பின் சமுத்திரகுப்தர் வாரிசாக நியமிக்கப்பட்டார்.
கி.பி. 335 முதல் 375 வரை – சமுத்திரகுப்தரின் ஆட்சிக் காலம். [தமிழ் பாடநூலில் மட்டுமே உள்ளது]
கி.பி. 370 முதல் 375 வரை – ராம குப்தரின் ஆட்சிக் காலம். [தமிழ் பாடநூலில் மட்டுமே உள்ளது]
கி.பி. 375 முதல் 415 வரை – இரண்டாம் சந்திரகுப்தரின் ஆட்சிக் காலம்.
4 நூற்றாண்டுகள் – மேற்கு இந்தியாவில் சாக ஆட்சியாளர்கள் தோற்கடிக்கப்படுவதற்கு முன்பு ஆட்சி செய்த காலகட்டம்.
கி.பி. 400 – அரசனுக்குக் கூறப்படும் அரசியலமைப்புப் பற்றிய நூலான காமந்தகரின் ‘நீதிசாரம்’ எழுதப்பட்டது.
கி.பி. 5 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. 1200 வரை – நாளந்தா ஒரு கற்றல் மையமாகத் திகழ்ந்தது.
கி.பி. 467 – ஸ்கந்த குப்தரின் மரணம், குப்தப் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்கு வழிவகுத்தது.
கி.பி. 5 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி மற்றும் 6 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி – வானியலாளர் மற்றும் கணிதவியலாளர் ஆரியபட்டரின் காலகட்டம். [ஆரியபட்டர் கி.பி. 476–550 வரை வாழ்ந்தார். அவர் முக்கியமாக 5 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி மற்றும் 6 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியைச் சேர்ந்தவர்]
கி.பி. 6 ஆம் நூற்றாண்டு – ஹீணர்கள் மாளவம், குஜராத், பஞ்சாப் மற்றும் காந்தாரம் ஆகிய பகுதிகளைக் கைப்பற்றினர்.
கி.பி. 6 ஆம் நூற்றாண்டு – வராகமிகிரரின் காலகட்டம்.
கி.பி. 540 முதல் 550 வரை – குப்த வம்சத்தின் அங்கீகரிக்கப்பட்ட கடைசி அரசரான விஷ்ணு குப்தரின் ஆட்சிக் காலம்.
கி.பி. 6 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி மற்றும் 7 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி – பிரம்மகுப்தரின் காலகட்டம்.
கி.பி. 9 ஆம் நூற்றாண்டு – நாளந்தா தாராளமான பண்பாட்டு வளர்ச்சியையும் செழிப்பையும் அனுபவித்த காலகட்டம்.
கி.பி. 1200 – பக்தியார் கில்ஜியால் நாளந்தா சூறையாடப்பட்டு அழிக்கப்பட்டது.
1915 – நாளந்தாவில் முறையான அகழ்வாராய்ச்சிகள் தொடங்கின.

580–605 பொ.ஆ (CE) – பிரபாகர வர்த்தனரின் ஆட்சிக் காலம்.
590–625 பொ.ஆ (CE) – கௌட ஆட்சியாளர் சசாங்கனின் ஆட்சிக் காலம் என நம்பப்படுகிறது.
605–606 பொ.ஆ (CE) – ராஜவர்த்தனரின் ஆட்சிக் காலம்.
606 பொ.ஆ (CE) – ஹர்ஷர் அரியணை ஏறிய ஆண்டு.
606–647 பொ.ஆ (CE) – ஹர்ஷரின் ஆட்சிக் காலம்.
612 பொ.ஆ (CE) – சீனாவில் யுவான் சுவாங் பிறந்த ஆண்டு. [சரியான தகவல் – யுவான் சுவாங் ஏப்ரல் 6, 602 பொ.ஆ (CE) அன்று சீனாவின் சென்ஹே கிராமத்தில் பிறந்தார்]
630–643 பொ.ஆ (CE) – யுவான் சுவாங் இந்தியாவில் செலவிட்ட காலம்.
631 பொ.ஆ (CE) – குறைந்தது இந்த ஆண்டு வரையிலும் ஹர்ஷர் சிவனை வழிபடுபவராக இருந்தார்.
632 பொ.ஆ (CE) – இரு பிராமணர்களுக்கு நிலம் கொடையாக வழங்கப்பட்டதைப் பதிவு செய்யும் செப்பேடுகள் வெளியிடப்பட்ட ஆண்டு.
643 பொ.ஆ (CE) – தாங் (T’ang) வம்சப் பேரரசர் தை சுங் (Tai Tsung) தனது முதல் தூதுக்குழுவை ஹர்ஷரின் அவைக்கு அனுப்பினார்; ஹர்ஷர் இரண்டு பௌத்த சபைகளைக் கூட்டினார்.
647 பொ.ஆ (CE) – தாங் (T’ang) பேரரசர் தனது இரண்டாவது தூதுக்குழுவை அனுப்பினார், அப்போது ஹர்ஷர் சமீபத்தில் இறந்துவிட்டதை அவர்கள் அறிந்தனர்.
8-ஆம் நூற்றாண்டு – எல்லோரா குடைவரையில் உள்ள ஒற்றைக்கல் கைலாசநாதர் கோவில் பாறையைக் குடைந்து உருவாக்கப்பட்டது.
733–746 பொ.ஆ (CE) – சாளுக்கிய ஆட்சியாளர் இரண்டாம் விக்கிரமாதித்தனின் ஆட்சிக் காலம்.
746–753 பொ.ஆ (CE) – வாதாபியின் கடைசி சாளுக்கிய ஆட்சியாளரான இரண்டாம் கீர்த்திவர்மனின் ஆட்சிக் காலம்.
750 பொ.ஆ (CE) – சில தலைவர்கள் ஒன்றிணைந்து கோபாலரைத் தங்கள் ஆட்சியாளராகத் தேர்ந்தெடுத்தனர்; தந்திதுர்க்கர் மத்திய/தெற்கு குஜராத், மத்தியப் பிரதேசம் மற்றும் பீரார் ஆகியவற்றின் தலைவரானார்.
756 பொ.ஆ (CE) – தந்திதுர்க்கரின் இறப்பு மற்றும் அவரது மாமா முதலாம் கிருஷ்ணர் அரியணை ஏறிய ஆண்டு.
756–775 பொ.ஆ (CE) – முதலாம் கிருஷ்ணரின் ஆட்சிக் காலம்.
770–815 பொ.ஆ (CE) – தர்மபாலரின் ஆட்சிக் காலம்.
775 பொ.ஆ (CE) – இரண்டாம் கோவிந்தர் அரியணை ஏறிய ஆண்டு.
780–794 பொ.ஆ (CE) – துருவனின் ஆட்சிக் காலம்.
794–814 பொ.ஆ (CE) – மூன்றாம் கோவிந்தரின் ஆட்சிக் காலம்.
9-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 12-ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி வரை – கிழக்கிந்தியாவில் பாடலிபுத்திரத்திலிருந்து பாலர்களின் ஆட்சிக் காலம். [பாலர் வம்சம் 8-ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் (சுமார் 750 பொ.ஆ (CE)) தொடங்கி 12-ஆம் நூற்றாண்டு வரை ஆட்சி செய்தது. கோபாலர் சுமார் 750 பொ.ஆ (CE)-இல் இவ்வம்சத்தை நிறுவினார்]
814–878 பொ.ஆ (CE) (தோராயமாக) – முதலாம் அமோகவர்ஷரின் ஆட்சிக் காலம்.
10-ஆம் நூற்றாண்டு பொ.ஆ (CE) – ராஷ்டிரகூடர்கள் இந்த நூற்றாண்டு வரை தொடர்ந்து ஆட்சி செய்தனர்.
939–968 பொ.ஆ (CE) – மூன்றாம் கிருஷ்ணரின் ஆட்சிக் காலம்.
943 பொ.ஆ (CE) – மூன்றாம் கிருஷ்ணரால் காஞ்சியும் தஞ்சாவூரும் கைப்பற்றப்பட்டன.
949 பொ.ஆ (CE) – தக்கோலப் போர்.
1020–1025 பொ.ஆ (CE) – ராஜேந்திர சோழனின் வட இந்தியப் படையெடுப்பு.
1130–1150 பொ.ஆ (CE) – கடைசி பால ஆட்சியாளரான மதனபாலரின் ஆட்சிக் காலம்.

200 BCE முதல் 200 CE வரை – அஜந்தா குகைகள் அகழ்வாய்வின் முதல் கட்டம்.
2 ஆம் நூற்றாண்டு CE – சாகர்கள் மற்றும் சாதவாகனர்கள் போர்கள் (பார்த்தியர்கள் கிழக்குக் கடற்கரைக்கு நகர்ந்தனர்).
200 CE முதல் 400 CE வரை – அஜந்தா குகைகள் அகழ்வாய்வின் இரண்டாம் கட்டம்.
5 ஆம் நூற்றாண்டு CE (சுமார்) – வீணைக்குப் பதிலாக பேரிக்காய் வடிவ உடலைக் கொண்ட ஒரு யாழ் (lute) மாற்றப்பட்டது (தமிழ் பாடநூல் 5 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி என்று குறிப்பிடுகிறது).
500 முதல் 950 CE வரை – எல்லோர மற்றும் அஜந்தா குகைக் கோயில்களின் காலம்.
543–566 CE – முதலாம் புலிகேசியின் ஆட்சி (சாளுக்கிய வம்சத்தை நிறுவியவர்).
566–597 CE – கீர்த்திவர்மன் / முதலாம் கீர்த்திவர்மனின் ஆட்சி.
590–630 CE – முதலாம் மகேந்திரவர்மனின் ஆட்சி.
597–609 CE – மங்களேசரின் / மங்களேசனின் ஆட்சி.
6 முதல் 9 ஆம் நூற்றாண்டு வரை (CE) – தென்னிந்தியப் பண்பாட்டு வளர்ச்சி மற்றும் பக்தி இயக்கத்தின் காலம்.
6 முதல் 9 ஆம் நூற்றாண்டு வரை (CE) – கேரளப் பகுதி சேரப் பெருமாள்களால் ஆளப்பட்டது.
609–642 CE – இரண்டாம் புலிகேசியின் ஆட்சி.
630–668 CE – முதலாம் நரசிம்ம வர்மன் / முதலாம் நரசிம்மவர்மனின் ஆட்சி.
634 CE – ஐஹோல் வணிகர் குழுவின் தலைமையகம் நிறுவப்பட்டது மற்றும் லாட் கான் கோயில் கட்டப்பட்டது.
634–635 AD (CE) – இரண்டாம் புலிகேசியின் ஐஹோல் சமஸ்கிருதக் கல்வெட்டு (சக ஆண்டு).
670–695 CE – முதலாம் பரமேஸ்வரவர்மனின் ஆட்சி.
7 ஆம் நூற்றாண்டு CE – கன்னடத்தை உள்ளூர் பிராகிருத மொழியாகவும், சமஸ்கிருதத்தைப் பண்பாட்டு மொழியாகவும் குறிப்பிடும் பாதாமி கல்வெட்டு.
7 ஆம் நூற்றாண்டு CE (5 ஆம் நூற்றாண்டுக்கு இரண்டு நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு) – யாழ் சிறிய சுரைக்காய் உடலும் நீண்ட விரற்பலகையும் (finger–board) கொண்ட அதன் நவீன வடிவத்தைப் பெற்றது.
700–728 CE – ராஜசிம்மனின் ஆட்சி (கடற்கரைக் கோயில் கட்டப்படுதல்).
753 CE – அரசன் நந்திவர்மனின் 22–வது ஆண்டு (உற்றுக்காட்டுக்கோட்டம் செப்பேடுகள் கொடை).
8 ஆம் நூற்றாண்டின் மத்தி (CE) – பாதாமி சாளுக்கியர்கள் இராஷ்டிரகூடர்களால் தோற்கடிக்கப்பட்டனர்.
8 ஆம் நூற்றாண்டு CE – மடங்கள் (Mathas) பிரபலமாயின.
788–820 CE – ஆதி சங்கரரின் காலம்.
9 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி (CE) – சேரப் பெருமாள்களின் வரலாறு அறியப்படுகிறது.
9 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி (CE) – இராஷ்டிரகூட அரசன் மூன்றாம் கோவிந்தன் காஞ்சியின் மீது படையெடுத்தான்.
9 ஆம் நூற்றாண்டு CE – பாண்டிய அரசன் ஸ்ரீமாற ஸ்ரீவல்லபனின் ஆட்சிக் காலத்தில் பெரியாழ்வார் வாழ்ந்தார்.
9 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதி (CE) – நாதமுனி நாலாயிர திவ்வியப் பிரபந்தத்தைத் தொகுத்தார்.
9 மற்றும் 10 ஆம் நூற்றாண்டு CE – அரேபியப் பயணிகளின் குறிப்புகள் (சுலைமான், அல்–மசூதி, இபின் ஹௌகா).
10 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதி (CE) – நம்பியாண்டார் நம்பி சைவத் திருமுறைகளை பதினொரு நூல்களாகத் தொகுத்தார்.
1017–1138 CE – ஸ்ரீ ராமானுஜரின் காலம்.
12 ஆம் நூற்றாண்டு CE முதல் – வைணவப் பாடல்களுக்கு விரிவான உரைகள் எழுதப்படலாயின.
ராமானுஜரின் மரணத்திற்குப் பிந்தைய நூற்றாண்டு – வேதாந்த தேசிகர் மற்றும் மணவாள மாமுனி ஆகியோரின் கீழ் இரண்டு பிரிவுகளாகப் பிளவு ஏற்பட்டது.
1879 CE – உற்றுக்காட்டுக்கோட்டத்தில் பதினொரு செப்பேடுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன.
1983 CE – எல்லோர குகைகள் யுனெஸ்கோ உலகப் பாரம்பரியச் சின்னமாக அறிவிக்கப்பட்டன.

712 – அரேபியர்களின் ராணுவப் படையெடுப்பு
9 ஆம் நூற்றாண்டு – அரபு மொழியில் ‘சாச்நாமா’ மூல நூல் எழுதப்பட்டது
963 – அல்ப்தஜின் கஜினி நகரைக் கைப்பற்றினார்
997 – சபக்தஜின் இறந்தார்
10 ஆம் நூற்றாண்டு (தொடக்கத்தில்) – கூர்ஜர பிரதிகாரர்களும் ராஷ்டிரகூடர்களும் அதிகாரத்தை இழந்தனர்
11 ஆம் நூற்றாண்டு – மத்திய ஆசியா மற்றும் ஈரானில் மதராசாக்கள் பரவலாக நிறுவப்பட்டன
1025 – கோயில் நகரமான சோமநாதபுரத்தின் மீது மாமூதின் படையெடுப்பும் சூறையாடலும்
1029 – ஈரானிய நகரமான ‘ரே’-வை மாமூத் சூறையாடியது
12 ஆம் நூற்றாண்டு – செங்கிஸ் கானின் கீழ் மங்கோலியர்கள் ஒரு பெரிய அரசை நிறுவினர் [செங்கிஸ் கான் பொ.ஆ (CE) 1206 இல் மங்கோலியப் பேரரசை நிறுவினார், இது 13 ஆம் நூற்றாண்டாகும்]
1175 – முகம்மது கோரி முல்தானைக் கைப்பற்றினார்
1179 – குஜராத்தின் சாளுக்கியர்கள் அபு மலையில் முகம்மது கோரியைத் தோற்கடித்தனர்
1180கள் மற்றும் 1190கள் – பஞ்சாப், சிந்து மற்றும் ஹரியானாவில் முகம்மது கோரி ராணுவ முகாம்களை நிறுவினார்
1186 – கோரி இளவரசர் முயிஸ்-உத்-தின் முகம்மது பஞ்சாபில் படையெடுத்து லாகூரைக் கைப்பற்றினார்
1191 – முதலாம் தரெய்ன் போர்
1192 – குஸ்ராவ் ஷா கொல்லப்பட்டார் மற்றும் கஜினிய வம்சம் முடிவுக்கு வந்தது
1192 – இரண்டாம் தரெய்ன் போர்
13 ஆம் நூற்றாண்டு (தொடக்கத்தில்) – டெல்லி சுல்தான்கள் செப்பு நாணயங்களுடன் தங்கம் மற்றும் வெள்ளி நாணயங்களை அச்சிடத் தொடங்கினர்
13 ஆம் நூற்றாண்டு – சாச்நாமாவின் பாரசீக மொழிபெயர்ப்பு எழுதப்பட்டது; வீரசைவப் பிரிவு நிறுவப்பட்டது
13 மற்றும் 14 ஆம் நூற்றாண்டுகள் – சுக்ரவார்தி மற்றும் சிஷ்டி அமைப்புகள் உருவாயின; அடிமை முறை கணிசமாக வளர்ந்தது
1206-1526 – இந்தியாவில் சுல்தான்களின் காலம்
1206-1526 பொ.ஆ (CE) – இந்தியாவில் சுல்தான்களின் காலம் (13 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 16 ஆம் நூற்றாண்டு வரை)
1206-1210 – குத்புதீன் ஐபக் ஆட்சி செய்தார்
1206-1228 – உச் மற்றும் முல்தானின் சுல்தான் நசீர்-உத்-தின் குபாச்சாவின் ஆட்சிக் காலம்
1206-1290 – அடிமை வம்சம் (மாம்லுக் வம்சம்)
1207-1273 – ஜலால்-உத்-தின் ரூமி வாழ்ந்தார்
1210 – குத்புதீன் ஐபக் லாகூரில் ஒரு விபத்தில் இறந்தார்
1211-1236 (1210-36 எனவும் குறிப்பிடப்படுகிறது) – சம்சுதீன் இல்துத்மிஷ் ஆட்சி செய்தார்
1236-1240 – ரஸியா சுல்தானா ஆட்சி செய்தார்
1240 – இபின் அல்-அரபி இறந்தார்
1246-1266 – சுல்தான் நசீர் அல்-தின் இரண்டாம் மாமூது ஆட்சி செய்தார்
1254 – உலுக்கான் டெல்லியைக் கைப்பற்றினார்
1258 – மங்கோலியர்களிடம் பாக்தாத் வீழ்ந்தது
1259 – ஹலாகு கான் டெல்லிக்கு ஒரு நல்லெண்ணக் குழுவை அனுப்பினார்
1260 – மின்ஹாஜ் உஸ் சிராஜ் ‘தபகத்-இ-நஸிரி’ நூலை எழுதினார்
1266 – உலுக்கான் சுல்தான் கியாஸ் உத்-தின் பால்பனாக அரியணையைக் கைப்பற்றினார்
1266-1287 – பால்பன் ஆட்சி செய்தார்
1276 – டெல்லியில் உள்ள பாலம் பாவ்லி செம்மொழி சமஸ்கிருதக் கல்வெட்டு
1286 – பால்பன் இறந்தார்
1290-1296 – ஜலால்-உத்-தின் கில்ஜி ஆட்சி செய்தார்
1290-1320 – கில்ஜி வம்சம்
1292 – ஜலால்-உத்-தின் கில்ஜி மங்கோலியர்கள் இந்தியாவிற்குள் நுழைவதைத் தடுத்து நிறுத்தினார்
1296, 1307, 1314 – அலாவுதீன் தேவகிரி மீது படையெடுத்தார்
1296-1316 – அலாவுதீன் கில்ஜி ஆட்சி செய்தார்
1298 – மங்கோலியர்கள் டெல்லியைத் தாக்கினர் (அலாவுதீன் ஆட்சியின் இரண்டாம் ஆண்டு)
1299-1300 – அலாவுதீன் குஜராத் மீது படையெடுத்தார்
1301 – அலாவுதீன் ரந்தம்போர் மீது படையெடுத்தார்
1303 – அலாவுதீன் சித்தூர் மீது படையெடுத்தார்
1305 – மங்கோலியர்கள் தோவாப் பகுதியைச் சூறையாடினர் மற்றும் அலாவுதீன் மாளவத்தின் மீது படையெடுத்தார்
1307 – தேவகிரிக் கோட்டையைக் கைப்பற்ற மாலிக் காபூர் அனுப்பப்பட்டார்
1307-1308 – கடைசிப் பெரிய மங்கோலியப் படையெடுப்பு நிகழ்ந்தது
1307-1322 – ஷேக் நிஜாமுதீனின் உரையாடல்கள் சூஃபிசத்தின் செவ்வியல் விளக்கத்தை வழங்கின
1309 – வாரங்கலின் பிரதாபருத்ரதேவர் தோற்கடிக்கப்பட்டார்
1310 – ஹொய்சாள ஆட்சியாளர் மூன்றாம் வீர வல்லாளன் டெல்லிப் படைகளிடம் சரணடைந்தார்
1311 – மாலிக் காபூர் பெரும் செல்வத்துடன் டெல்லி திரும்பினார்
14 ஆம் நூற்றாண்டு – டெல்லி மற்றும் தௌலதாபாத் ஆகியவை உலகின் சிறந்த நகரங்களாக உருவெடுத்தன
14 ஆம் நூற்றாண்டு – நூற்கும் சக்கரம் ஈரான் வழியாக இந்தியாவிற்கு வந்தது
1320 – கியாஸ்-உத்-தின் துக்ளக் அரியணை ஏறினார்
1320-1325 – கியாஸ்-உத்-தின் துக்ளக் ஆட்சி செய்தார்
1325 – கியாஸ்-உத்-தின் துக்ளக் இறந்தார் மற்றும் ஜுனா கான் (முகம்மது பின் துக்ளக்) அரியணை ஏறினார்
1325-1351 – முகம்மது பின் துக்ளக் ஆட்சி செய்தார்
1332-1334 – தோவாப் பகுதியில் விவசாய எழுச்சி
1351 – முகம்மது துக்ளக் தனது 26 வது ஆட்சியாண்டின் முடிவில் இறந்தார்
1351-1388 – பிரோஸ் ஷா துக்ளக் ஆட்சி செய்தார்
1357 – ஜியாவுதீன் பரணி ‘தாரிக்-இ-பிரோஸ்ஷாஹி’ நூலை எழுதினார்
1362 – சிந்துவுக்கு எதிரான பிரோஸின் முக்கிய ராணுவப் படையெடுப்பு
1388 – பிரோஸ் துக்ளக் இறந்தார்
1394-1412 – நசீர்-உத்-தின் முகம்மது ஷா ஆட்சி செய்தார்
15 ஆம் நூற்றாண்டு (தொடக்கத்தில்) – அஷ்ரப் ஜஹாங்கீர் சிம்னானியின் முயற்சிகள் இந்தியாவில் நிகழ்ந்தன
15 ஆம் நூற்றாண்டு – வங்காளத்தில் பட்டுப்புழு வளர்ப்பு மையம் நிறுவப்பட்டது
1412 – நசீர்-உத்-தின் இந்த ஆண்டு வரை ஆட்சி செய்தார்
1414-1421 – கிஸிர் கான் ஆட்சி செய்தார்
1414-1451 – சையது வம்சம்
1320-1451 – துக்ளக் வம்சம்
1414-1492 – அப்துர் ரஹ்மான் ஜாமி வாழ்ந்தார்
1451-1489 – பகலுல் லோடி ஆட்சி செய்தார்
1451-1526 – லோடி வம்சம்
1489-1517 – சிக்கந்தர் லோடி ஆட்சி செய்தார்
1504 – சிக்கந்தர் லோடி தலைநகரை டெல்லியிலிருந்து ஆக்ராவிற்கு மாற்றினார்
16 ஆம் நூற்றாண்டு – முகலாய ஆட்சியாளர் அக்பரால் ஜிசியா வரி ரத்து செய்யப்பட்டது
1516-1517 – எகிப்தில் ஓட்டோமான்களின் வெற்றி
1526 – முதலாம் பானிபட் போர்
17 ஆம் நூற்றாண்டு – ஔரங்கசீப்பால் ஜிசியா வரி மீண்டும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது
1920கள் – முஸ்தபா கமால் அத்தாதுர்க்கால் துருக்கியக் குடியரசு நிறுவப்பட்டது

பொ.ஆ.மு. 3 ஆம் நூற்றாண்டு முதல் பொ.ஆ. 3 ஆம் நூற்றாண்டு வரை – சங்க காலப் பாண்டியர்களின் வரலாறு.
பொ.ஆ. 6 ஆம் நூற்றாண்டு (இறுதியில்) – தென் தமிழ்நாட்டில் பாண்டியர்கள் தங்களது மேலாதிக்கத்தை நிறுவினர்.
பொ.ஆ. 600-920 – பாண்டியர்கள் மீண்டெழுந்த காலம்.
பொ.ஆ. 624-674 – முற்காலப் பாண்டிய மன்னன் அரிகேசரி மாறவர்மனின் ஆட்சிக் காலம்.
பொ.ஆ. 642 – வைகை ஆற்றுப்படுகை கல்வெட்டின்படி அரிகேசரி மாறவர்மன் அரியணை ஏறினார்.
பொ.ஆ. 7 ஆம் நூற்றாண்டு – தென்னிந்தியாவின் மேற்குக் கடற்கரையில் அரேபியக் குடியிருப்புகள் நிறுவப்பட்டன.
பொ.ஆ. 7 அல்லது 8 ஆம் நூற்றாண்டு (பிற்பகுதி) – ‘சங்கம்’ என்ற சொல் இறையனார் அகப்பொருள் என்ற நூலில் இடம்பெற்றுள்ளது.
பொ.ஆ. 7 முதல் 9 ஆம் நூற்றாண்டு வரை – செப்பேடுகள் பாண்டியர்களைப் பற்றிய உறுதியான தகவல்களைத் தரும் சான்றுகளாக உள்ளன.
பொ.ஆ. 700-730 – கோச்சடையான் ரணதீரனின் ஆட்சிக் காலம்.
பொ.ஆ. 700 முதல் 1300 வரை – தென்கிழக்கு ஆசியாவில் ஸ்ரீ விஜயப் பேரரசு ஒரு முக்கிய கடல்சார் மற்றும் வணிக அரசாக செழித்தோங்கியது.
பொ.ஆ. 730-765 – முதலாம் மாறவர்மன் ராஜசிம்மனின் ஆட்சிக் காலம்.
பொ.ஆ. 765-815 – ஜடில பராந்தக நெடுஞ்சடையனின் (முதலாம் வரகுணன்) ஆட்சிக் காலம்.
பொ.ஆ. 800 – மானூர் (திருநெல்வேலி மாவட்டம்) கல்வெட்டு கிராம நிர்வாகம் பற்றிய செய்திகளை வழங்குகிறது.
பொ.ஆ. 800 – சமணச் சிற்பங்களுடன் கூடிய ஆனைமலை குடைவரைக் கோயில் .
பொ.ஆ. 815-862 – ஸ்ரீமாற ஸ்ரீவல்லபனின் ஆட்சிக் காலம்.
பொ.ஆ. 846-869 – பல்லவ மன்னன் மூன்றாம் நந்திவர்மனின் ஆட்சிக் காலம்.
பொ.ஆ. 850 – விஜயாலயன் சோழப் பேரரசை நிறுவினார்.
பொ.ஆ. 850-871 – விஜயாலயச் சோழனின் ஆட்சிக் காலம்.
பொ.ஆ. 885-903 – அபராஜித பல்லவனின் ஆட்சிக் காலம்.
பொ.ஆ. 9 ஆம் நூற்றாண்டு – சங்க காலத்திற்குப் பிறகு இக்காலம் வரை சோழர்கள் பற்றிய எந்தப் பதிவுகளும் கிடைக்கவில்லை.
பொ.ஆ. 9 ஆம் நூற்றாண்டு – சித்தன்னவாசல் குடைவரைக் கோயில் கல்வெட்டு, இது இளம்கௌதமரால் உருவாக்கப்பட்டது என்று கூறுகிறது.
பொ.ஆ. 907-955 / 907-953 – முதலாம் பராந்தகனின் ஆட்சிக் காலம் (இரண்டு காலவரையறைகளும் பாடநூல்களில் இடம்பெற்றுள்ளன).
பொ.ஆ. 919 மற்றும் 921 – உள்ளாட்சித் தேர்தல்கள் பற்றிய விவரங்களைத் தரும் உத்திரமேரூர் கல்வெட்டுகள்.
பொ.ஆ. 920 – பாண்டிய மன்னன் இரண்டாம் ராஜசிம்மனை முதலாம் பராந்தகன் தோற்கடித்தார், அதன்பின் ராஜசிம்மன் நாட்டை விட்டுத் தப்பியோடினார்.
பொ.ஆ. 970-985 – உத்தம சோழனின் ஆட்சிக் காலம்.
பொ.ஆ. 985-1014 – முதலாம் ராஜராஜனின் ஆட்சிக் காலம்.
பொ.ஆ. 11 ஆம் நூற்றாண்டு – சோழர்கள் தங்கள் எல்லையை தொண்டைநாடு, பாண்டிநாடு, கங்கபாடி மற்றும் மலைமண்டலம் வரை விரிவுபடுத்தினர்.
பொ.ஆ. 1001 – நில அளவை செய்வதற்காக முதலாம் ராஜராஜன் அதிகாரிகளை நியமித்தார்.
பொ.ஆ. 1003 – மேலைச் சாளுக்கியப் பேரரசு மீதான முதலாம் ராஜராஜனின் வெற்றிகரமான படையெடுப்பு.
பொ.ஆ. 1009 – மேலைச் சாளுக்கியப் பேரரசு மீதான முதலாம் ராஜேந்திரனின் வெற்றிகரமான படையெடுப்பு.
பொ.ஆ. 1014-1044 – முதலாம் ராஜேந்திரனின் ஆட்சிக் காலம்.
பொ.ஆ. 1023 – கோதாவரி நதி வரை வட இந்தியா மீதான முதலாம் ராஜேந்திரனின் படையெடுப்பு.
பொ.ஆ. 1048 – புதுச்சேரிக்கு அருகிலுள்ள திருபுவனியில் வேதக் கல்லூரி நிறுவப்பட்டது.
பொ.ஆ. 1067 – செங்கல்பட்டு மாவட்டத்திலுள்ள திருமுக்கூடலில் வேதக் கல்லூரி நிறுவப்பட்டது.
பொ.ஆ. 1070-1120 – முதலாம் குலோத்துங்கனின் ஆட்சிக் காலம்.
பொ.ஆ. 1086 – நில அளவை செய்வதற்காக முதலாம் குலோத்துங்கன் அதிகாரிகளை நியமித்தார்.
பொ.ஆ. 12 ஆம் நூற்றாண்டு – கல்வியை மேம்படுத்துவதற்காக மடாலயங்கள் உருவாகி கோயில்களுடன் இணைக்கப்பட்டன.
பொ.ஆ. 12 ஆம் நூற்றாண்டு (இறுதிக் காலாண்டு) – சோழ அரசில் வெற்றிடம் ஏற்பட்டது மற்றும் சோழர்களின் பிரதிநிதித்துவ ஆட்சி பலவீனமடைந்தது.
பொ.ஆ. 1146-1172 – இரண்டாம் ராஜராஜனின் ஆட்சிக் காலம்.
பொ.ஆ. 1163-1216 – மூன்றாம் குலோத்துங்கனின் ஆட்சிக் காலம்.
பொ.ஆ. 1190 – முதலாம் குலோத்துங்கனின் கட்டளைப்படி சடையவர்மன் ஸ்ரீவல்லபன் பாண்டியப் பகுதியை ஆட்சி செய்யத் தொடங்கினார். (முதலாம் குலோத்துங்கன் பொ.ஆ. 1070-1120 வரை ஆட்சி செய்தார்)
பொ.ஆ. 1190-1310 – பாண்டியர்கள் மீண்டும் எழுச்சி பெற்ற காலம்.
சுமார் பொ.ஆ. 1212 – திருவண்ணாமலைக் கோயிலின் நிலங்களுக்கு பெண்ணையாற்றிலிருந்து தண்ணீரை ஏற்றிச்செல்லும் வகையில் அதிகாரி ஒருவர் கால்வாய் ஒன்றை அமைத்தார்.
பொ.ஆ. 13 ஆம் நூற்றாண்டு – பாண்டியப் பேரரசு முன்னணி தமிழ் அரசமரபாக மாறியது.
பொ.ஆ. 13 மற்றும் 14 ஆம் நூற்றாண்டுகள் – குதிரை வணிகம் சுறுசுறுப்பாக நடைபெற்றது.
பொ.ஆ. 1251-1268 – சடையவர்மன் (ஜடாவர்மன்) சுந்தரபாண்டியனின் ஆட்சிக் காலம்.
பொ.ஆ. 1253-1256 – ஈழம், கொங்கு மற்றும் சோழமண்டலத்தை தான் கைப்பற்றியதாகக் கூறும் வீரபாண்டியனின் பதிவு.
பொ.ஆ. 1264 – பாண்டிய மன்னர் முதலாம் ஜடாவர்மன் சுந்தர பாண்டியன் சோழர்களின் தலைநகரான கங்கைகொண்ட சோழபுரத்தைச் சூறையாடினார்.
பொ.ஆ. 1268-1312 – மாறவர்மன் குலசேகரனின் ஆட்சிக் காலம்.
பொ.ஆ. 1279 – சோழ வம்சத்தின் முடிவு; முதலாம் மாறவர்மன் குலசேகர பாண்டியன் மூன்றாம் ராஜேந்திர சோழனைத் தோற்கடித்தார்.
பொ.ஆ. 1288 – மார்கோ போலோ காயலுக்கு மேற்கொண்ட முதல் பயணம்.
பொ.ஆ. 1293 – மார்கோ போலோ காயலுக்கு மேற்கொண்ட இரண்டாவது பயணம்.
பொ.ஆ. 14 ஆம் நூற்றாண்டு – பாண்டியர்கள் பெரும் அதிகாரத்தைக் கொண்டிருந்தனர்.
பொ.ஆ. 1302 – மூத்த மகன் மூன்றாம் ஜடாவர்மன் சுந்தர பாண்டியன் இணை ஆட்சியாளராகப் பதவியேற்றார்.
பொ.ஆ. 1311 – மாலிக் கபூர் மதுரைக்கு வந்து நகரத்தைச் சூறையாடினார்.
பொ.ஆ. 1314-1315 – வீர சோழ சம்புவராயரின் கல்வெட்டுகள்.
பொ.ஆ. 1322-1323 – சகலலோக சக்கரவர்த்தி வென்று மண்கொண்ட சம்புவராயரின் ஆட்சி/பட்டக் காலம்.
பொ.ஆ. 1335 – மதுரையின் இஸ்லாமிய ஆளுநரான ஜலாலுதீன் அசன் ஷா தன்னை சுதந்திர அரசனாக அறிவித்துக் கொண்டார்.
பொ.ஆ. 1337-1338 – சகலலோக சக்கரவர்த்தி ராஜநாராயண சம்புவராயரின் ஆட்சி/பட்டக் காலம்.

14 ஆம் நூற்றாண்டு (தொடக்கத்தில்) – தக்காணம் மற்றும் தென்னிந்தியா நான்கு ராஜ்யங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டன; டெல்லி சுல்தானியம் தெற்கு நோக்கி விரிவடையத் தயாரானது.
14 ஆம் நூற்றாண்டு (முதல் மூன்று தசாப்தங்கள்) – டெல்லி சுல்தானியப் படையெடுப்புகளால் 13 ஆம் நூற்றாண்டின் மூன்று பெரிய அரசுகள் அழிக்கப்பட்டன.
14 ஆம் நூற்றாண்டு (முதல்) – பொருளாதாரம் அதிக வணிகமயமானது.
1304 – மாலிக் கபூரின் முதல் படையெடுப்பு.
1310 – மாலிக் கபூரின் இரண்டாவது படையெடுப்பு.
1325-1351 – முகமது துக்ளக்கின் ஆட்சிக் காலம்.
1333 – மதுரை ஒரு சுதந்திர சுல்தானியமாக மாறியது [மதுரை சுல்தானியம் கி.பி. 1335 இல் நிறுவப்பட்டது, அப்போது ஜலாலுதீன் அஹ்சன் ஷா டெல்லி சுல்தானியத்தில் இருந்து சுதந்திரம் அறிவித்தார்].
1333-1345 – மொராக்கோ பயணி இப்னு பதூதா தென்னிந்தியாவிற்கு விஜயம் செய்தார்.
1336 – ஹரிஹரர் மற்றும் புக்கர் ஆகியோரால் விஜயநகரப் பேரரசு நிறுவப்பட்டது.
1345 – ஜாபர் கான் தேவகிரியில் சுதந்திரம் அறிவித்தார்.
1346 – ஹரிஹரர் விஜயநகரத்தில் தனது முடிசூட்டு விழாவைக் கொண்டாடினார்.
1347 – பாமினி சுல்தானியம் உருவானது / பாமினி வம்சம் நிறுவப்பட்டது.
1347-1527 – பாமினி வம்சத்தின் காலகட்டம்.
1347-1358 – அலாவுதீன் ஹசன் பாமன் ஷாவின் ஆட்சிக் காலம்.
1358-1375 – முதலாம் முகமதுவின் ஆட்சிக் காலம்.
1363 – முதலாம் முகமது வாரங்கல்லைத் தாக்கி கோல்கொண்டா கோட்டையைக் கைப்பற்றினார்.
1367 – குல்பர்காவில் உள்ள பெரிய மசூதி கட்டி முடிக்கப்பட்டது.
1370 (சுமார்) – இளவரசர் கம்பணர் மதுரை சுல்தானைக் கொன்று சுல்தானியத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தார்.
14 ஆம் நூற்றாண்டு (பிற்பகுதியில்) – விஜயநகரம் நிறுவப்பட்ட பிறகு வித்யாரண்யர் சுமார் அறுபது ஆண்டுகள் வாழ்ந்தார்.
1400 (வாக்கில்) – விஜயநகரத்தின் கீழ் தமிழ்ப் பகுதியில் ஐந்து ராஜ்யங்கள் இருந்தன.
1422-1446 – இரண்டாம் தேவராயரின் ஆட்சிக் காலம்.
1425 – வாரங்கல் பாமினி பேரரசால் கீழ்ப்படுத்தப்பட்டது.
1429 – பாமினி தலைநகரம் குல்பர்காவிலிருந்து பீடாருக்கு மாற்றப்பட்டது.
1430 – தமிழ்நாட்டின் மத்தியப் பகுதிகளில் வரிக்கு எதிரான கலகம் நடைபெற்றது.
1443-1445 – பாரசீகப் பயணி அப்துர் ரசாக் தென்னிந்தியாவிற்கு விஜயம் செய்தார்.
1460-1465 – கஜபதி படை கடலோர ஆந்திராவைத் தாண்டி திருச்சிராப்பள்ளி வரை பலமுறை தாக்கியது.
1463-1482 – மூன்றாம் முகமதுவின் ஆட்சிக் காலம்.
1470-1474 – ரஷ்யப் பயணி நிகிடின் தென்னிந்தியாவிற்கு விஜயம் செய்தார்.
1485 (சுமார்) – சாளுவ நரசிம்மர் அரியணையைக் கைப்பற்றி சாளுவ வம்சத்தைத் தொடங்கினார்.
1485-1505 – சாளுவ வம்சத்தின் காலகட்டம்.
1491 – சாளுவ நரசிம்மர் இறந்தார்.
1495-1496 – கோல்கொண்டா கோட்டை சுல்தான் கலி குதுப் கானிடம் ஒரு ஜாகீராக ஒப்படைக்கப்பட்டது.
1500 (சுமார்) – மதுரை உள்ளிட்ட பாண்டிய நாடு விஜயநகரப் பேரரசின் ஒரு பகுதியாக மாறியது; முறையான நாயங்கரமு (Nayankaramu) வருவாய் ஒதுக்கீடு தெளிவாக நிறுவப்பட்டது.
1505 (சுமார்) – வீரநரசிம்மர் துளுவ வம்சத்தைத் தொடங்கினார்.
1505-1570 – துளுவ வம்சத்தின் காலகட்டம்.
1509-1529 – கிருஷ்ணதேவராயரின் ஆட்சிக் காலம்.
1520-1537 – போர்ச்சுகீசியப் பயணிகளான டோமிங்கோ பயஸ் மற்றும் நூனிஸ் தென்னிந்தியாவிற்கு விஜயம் செய்தனர்.
1542 – அச்சுததேவராயர் இறந்தார்.
1542-1570 – சதாசிவராயரின் ஆட்சிக் காலம்.
1565 (ஜனவரி) – தலைக்கோட்டைப் போர் (ராட்சஸதங்கடி) [தமிழ் பாடநூல் வெளிப்படையாக ஜனவரி 23, 1565 எனக் குறிப்பிடுகிறது; ஆங்கிலப் பாடநூல் ஜனவரி 1565 எனக் குறிப்பிடுகிறது].
1570 – திருமலை தன்னை அரசனாக அறிவித்துக் கொண்டு ஆரவீடு வம்சத்தைத் தொடங்கினார்.
1570-1650 – ஆரவீடு வம்சத்தின் காலகட்டம்.
1601 – உத்திரமேரூர் அருகே யாச்சம நாயக்கருக்கும் வேலூர் நாயக்கருக்கும் இடையே கடுமையான சண்டை நடைபெற்றது.
17 ஆம் நூற்றாண்டு (தொடக்கத்தில்) – ராமநாதபுரம் அரசு முத்து கிருஷ்ணப்பரால் தொடங்கி வைக்கப்பட்டது.
17 ஆம் நூற்றாண்டு – கோல்கொண்டா வைரச் சந்தையாகப் புகழ் பெற்றது; பெரிய நாயக்க அரசுகளின் நூற்றாண்டு.
1630 (வரை) – திருமலையின் மகன்களும் பேரன்களும் சுருங்கிய அரசினை ஆண்டனர்.
1670 (வரை) – தப்பியோடிய விஜயநகர அரசர்கள் நிரந்தரத் தலைநகரம் இல்லாமல் ஆட்சி செய்தனர்.
1687 – ஔரங்கசீப் கோல்கொண்டா கோட்டையை சுமார் எட்டு மாதங்கள் முற்றுகையிட்டார்.

பொ.ஆ.மு (BCE) முதல் ஆயிரம் ஆண்டின் இடைப்பகுதி – இந்தோ-கங்கைச் சமவெளியில் பௌத்தம் மற்றும் சமண மதங்களின் தோற்றம்.
பொ.ஆ (CE) முதல் ஆயிரம் ஆண்டின் இடைப்பகுதி – தென்னகத்தில் பக்தி இயக்கம் என்ற வடிவில் ஒரு சிறந்த சமய மரபு மலர்ந்தது.
7-ஆம் நூற்றாண்டு – தமிழகத்தில் பக்தி இயக்கம் தழைத்தோங்கியது.
7 முதல் 10-ஆம் நூற்றாண்டு வரை – தென்னிந்தியா சமய மறுமலர்ச்சியின் தாயகமாக விளங்கியது.
640-670 பொ.ஆ (CE) – மாறவர்மன் அரிகேசரியின் (கூன் பாண்டியன்) ஆட்சிக் காலம்.
11-ஆம் நூற்றாண்டு – இராமானுஜர் போன்ற இறையியலாளர்களால் பக்தி இயக்கம் ஒரு தத்துவ மற்றும் சித்தாந்த இயக்கமாக மாறியது. பௌத்தமும் சமணமும் முற்றிலுமாக வீழ்த்தப்பட்டன.
12-ஆம் நூற்றாண்டு – இஸ்லாமிய சமூக வாழ்வில் சூஃபியிசம் ஒரு செல்வாக்கு மிக்க அம்சமாக உருவெடுத்தது.
14-ஆம் நூற்றாண்டு – இந்தியா முழுவதும் பக்தி வழிபாடு பரவலாகப் பரவியது. இந்த நூற்றாண்டின் இறுதியில், இந்தியாவின் பெரும்பகுதிகளில் இஸ்லாம் பரவியது.
1400-1470 – இராமானந்தரின் வாழ்நாள். (தமிழ் நூலில் 1400-1476 என உள்ளது).
15-ஆம் நூற்றாண்டு – வட இந்தியாவில் பக்தி கவிதைகளில் ஒரு அசாதாரணமான எழுச்சி ஏற்பட்டது.
15 முதல் 16-ஆம் நூற்றாண்டு வரை – ரவிதாஸ் பக்தி இயக்கத்தின் கவிஞராகவும் துறவியாகவும் வாழ்ந்தார்.
1469–1539 – குரு நானக்கின் வாழ்நாள்.
1485–1533 – சைதன்யரின் வாழ்நாள்.
1498-1546 – மீராபாயின் வாழ்நாள்.
1608 – மகாராஷ்டிராவில் புனேவிற்கு (பூனா) அருகிலுள்ள ஒரு கிராமத்தில் துகாராம் பிறந்த ஆண்டு.

9 ஆம் நூற்றாண்டு CE – சீனர்களால் வெடிமருந்து கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.
13 ஆம் நூற்றாண்டு CE – வெடிமருந்து ஐரோப்பாவைச் சென்றடைந்தது.
14 ஆம் நூற்றாண்டின் மத்தி – துப்பாக்கிகள் மற்றும் பீரங்கிகளில் வெடிமருந்து பயன்படுத்தப்படத் தொடங்கியது.
1480–1686 – பிஜப்பூர் அடில் ஷாஹி வம்சத்தின் தலைநகராக இருந்தது.
16 ஆம் நூற்றாண்டு – இந்தியாவின் மக்கள் தொகை சுமார் 15 கோடியாக இருந்ததாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது; அன்னாசிப்பழம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது; வைணவத்தின் நூற்றாண்டு என்று கருதப்படுகிறது.
1510 – பிஜப்பூர் ஆட்சியாளரிடமிருந்து அல்புகர்க் கோவாவைக் கைப்பற்றினார்.
1519–1524 – பாபர் பேரா, சியால்கோட் மற்றும் லாகூர் மீது படையெடுத்தார்.
21 ஏப்ரல் 1526 – முதலாம் பானிபட் போர் நடைபெற்றது.
1526 – பானிபட் போரில் இப்ராகிம் லோடியை பாபர் தோற்கடித்து முகலாயப் பேரரசை நிறுவினார்.
1526–1530 – ஜாகிருதீன் முகம்மது பாபரின் ஆட்சி.
1526–1857 – இந்தியாவில் முகலாயப் பேரரசு நீடித்தது.
1527 – பாபருக்கும் ராணா சங்காவுக்கும் இடையே கான்வா போர் நடைபெற்றது.
1528 – மேதினி ராய்க்கு எதிராக சந்தேரிப் போர் நடைபெற்றது.
1529 – பாபருக்கும் ஆப்கானியர்களுக்கும் இடையே காக்ரா போர் நடைபெற்றது.
1530 – ஆக்ராவிலிருந்து லாகூர் செல்லும் வழியில் பாபர் காலமானார்.[26 டிசம்பர் 1530 இல் ஆக்ராவில் பாபர் இறந்தார். அவரது உடல் பின்னர் காபூலுக்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டு அவரது விருப்பப்படி அங்கு அடக்கம் செய்யப்பட்டது]
1530–1540 & 1555–1556 – ஹுமாயூனின் ஆட்சி.
1532 – தௌராவில் ஆப்கானியர்களை ஹுமாயூன் தோற்கடித்தார்.
1539 – சௌசா போரில் ஷெர்கான் வெற்றி பெற்றார்.
1540 – ஹுமாயூன் முற்றிலுமாக தோற்கடிக்கப்பட்ட கண்ணோசிப் போர்.
1542 – அக்பர் (ஜலாலுதீன்) பிறந்தார்.
1545 – துப்பாக்கிச் சூடு/வெடிகுண்டு விபத்தால் ஷெர்ஷா சூரி இறந்தார்.
1553 – இஸ்லாம் ஷா இந்த ஆண்டு வரை ஆட்சி செய்தார்.
1555 – டெல்லி மற்றும் ஆக்ராவில் ஹுமாயூன் மீண்டும் அதிகாரத்தைப் பெற்றார்.
1556 – நவம்பரில் இரண்டாம் பானிபட் போர் நடைபெற்றது.
1556–1605 – பேரரசர் அக்பரின் ஆட்சி.
1562 – பாஸ் பகதூரிடமிருந்து மாள்வம் கைப்பற்றப்பட்டது.
1564 – ராணி துர்காவதியுடனான போருக்குப் பிறகு கோண்டுவானா பகுதி இணைக்கப்பட்டது.
1573 – முசாபர் ஷாவிடமிருந்து குஜராத்தை அக்பர் கைப்பற்றினார்.
1575 – அக்பர் இபாதத் கானாவை நிறுவினார்.
1576 – பீகார் மற்றும் வங்காளம் இணைக்கப்பட்டன; ஹால்டிகாட் போர் நடைபெற்றது.
1581 – மார்வாரின் சந்திர சென் இறந்தார்.
1582 – இபாதத் கானாவில் விவாதங்களை அக்பர் நிறுத்தினார்.
1586 – அக்பர் காஷ்மீரைக் கைப்பற்றினார்.
1591 – அக்பர் சிந்துவைக் கைப்பற்றினார்; முகலாயப் படைகள் காந்தேஷ் பகுதியை ஆக்கிரமித்தன.
1595 – பாரசீகர்களிடமிருந்து காந்தகாரை அக்பர் கைப்பற்றினார்.
1596 – சாந்த் பீபியிடமிருந்து பீரார் கைப்பற்றப்பட்டது.
1597 – மேவாரின் ராணா பிரதாப் சிங் இறந்தார்.
1600 – அகமது நகரின் சில பகுதிகள் முகலாயப் படைகளின் கைகளில் வீழ்ந்தன.
17 ஆம் நூற்றாண்டு – புகையிலை மற்றும் மக்காச்சோளம் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன; இந்தியாவில் வார்ப்பிரும்பு தயாரிக்க முடியவில்லை; குமரகுருபரர் வாரணாசிக்குச் சென்றார்.
செப்டம்பர் 1604 – அக்பர் நோய்வாய்ப்பட்டார்.
1605 – டச்சுக்காரர்கள் மசூலிப்பட்டினத்தில் ஒரு வணிகத் தளத்தை (factory) அமைத்தனர்.
27 அக்டோபர் 1605 – அக்பர் இறந்தார்.
1605–1627 – ஜஹாங்கீரின் ஆட்சி.
1608 – மாலிக் ஆம்பரின் கீழ் அகமது நகர் சுதந்திரம் அறிவித்தது.
1610 – டச்சுக்காரர்கள் பழவேற்காட்டில் ஒரு வணிகத் தளத்தை அமைத்தனர்.
1612 – ஆங்கிலேயர்கள் சூரத்தில் ஒரு வணிகத் தளத்தை கட்டினர்.
1612 – மும்தாஜ் மஹால் ஷாஜகானை மணந்தார்.[ஷாஜகான் (இளவரசர் குர்ரம்) மும்தாஜ் மஹாலை (அர்ஜுமந்த் பானு பேகம்) 1612 CE இல் மணந்தார். இருப்பினும், அவர் திருமணத்திற்குப் பின்னரே “மும்தாஜ் மஹால்” என்ற பட்டத்தைப் பெற்றார்.]
1616 – டச்சுக்காரர்கள் சூரத்தில் ஒரு வணிகத் தளத்தை அமைத்தனர்.
1620 – டென்மார்க் தரங்கம்பாடியில் ஒரு வணிகக் குடியிருப்பை நிறுவியது.
1622 – காந்தகார் பாரசீக அரசன் ஷா அப்பாஸால் மீட்கப்பட்டது.
14 மே 1626 – மாலிக் ஆம்பர் இறந்தார்.
1627 – ஜஹாங்கீர் இறந்தார்.
1627–1656 – முகமது அடில் ஷா பிஜப்பூரை ஆட்சி செய்தார். [ஆங்கில பாடநூலில் மட்டுமே உள்ளது]
1627–1658 – ஷாஜகானின் ஆட்சி.
1631 – பிரசவத்தின்போது மும்தாஜ் மஹால் இறந்தார்.
1632 – தாஜ்மஹால் கட்டும் பணி தொடங்கியது.
1636 – ஷாஜகான் அகமது நகரின் நிஜாம் ஷாஹி ஆட்சியாளர்களை அடக்கினார்.
1638 – ஷாஜகான் காந்தகாரை இணைத்தார்.
1638–39 – தாஜ்மஹால் கல்லறை கட்டி முடிக்கப்பட்டது.
1639 – ஆங்கிலேயர்கள் மதராஸைப் பெற்றனர்.
1641 – டச்சுக்காரர்கள் பீமிலிப்பட்டினத்தில் ஒரு வணிகத் தளத்தை அமைத்தனர்; ஆசப்கான் இறந்தார்.
1643 – தாஜ்மஹாலின் துணைக் கட்டடங்கள் கட்டி முடிக்கப்பட்டன.
1645 – டச்சுக்காரர்கள் காரைக்காலில் ஒரு வணிகத் தளத்தை அமைத்தனர்.
டிசம்பர் 1645 – நூர்ஜகான் இக்காலம் வரை வாழ்ந்தார்.
1647 – தாஜ்மஹாலின் அலங்கார வேலைகள் குறைந்தபட்சம் இந்த ஆண்டு வரை தொடர்ந்தன.
1648 – ஸ்பானிய ஆட்சிக்கு எதிரான நெதர்லாந்தின் கிளர்ச்சி முடிவுக்கு வந்தது.
1653 – டச்சுக்காரர்கள் சின்சுராவில் ஒரு வணிகத் தளத்தை அமைத்தனர்.
1658 – ஔரங்கசீப் அரியணை ஏறினார்; டச்சுக்காரர்கள் காசிம்பஜார், பரநகர், பாட்னா, பாலசோர் மற்றும் நாகப்பட்டினத்தில் வணிகத் தளங்களை அமைத்தனர்.
1658–1707 – ஔரங்கசீப்பின் ஆட்சி.
1663 – டச்சுக்காரர்கள் கொச்சியில் ஒரு வணிகத் தளத்தை அமைத்தனர்.
ஜனவரி 1666 – அரசக் கைதியாக ஷாஜகான் இறந்தார்.
1668 – பிரெஞ்சுக்காரர்கள் சூரத்தில் ஒரு வணிகத் தளத்தை அமைத்தனர்; ஆங்கிலேயர்கள் பம்பாயைப் பெற்றனர்.
1669 – பிரெஞ்சுக்காரர்கள் மசூலிப்பட்டினத்தில் ஒரு வணிகத் தளத்தை அமைத்தனர்; ஜாட் கிளர்ச்சி வெடித்தது.
1673 – பிரெஞ்சுக்காரர்கள் பாண்டிச்சேரியைப் பெற்றனர்.
1680 – சிவாஜி இறந்தார்; மேவாரின் ராணா ராஜ் சிங் இறந்தார்.
1681 – ஔரங்கசீப் தக்காணத்திற்குச் சென்றார்; மேவாரின் ராணா ஜெய் சிங் அமைதி உடன்படிக்கையில் கையெழுத்திட்டார்.
1682 – ஔரங்கசீப் தக்காணத்திற்கு வந்து அங்கேயே தங்கினார்.
1685 – பிஜப்பூரைக் கைப்பற்ற ஔரங்கசீப் ஆசம் ஷாவை அனுப்பினார்.
1687 – கோல்கொண்டா கைப்பற்றப்பட்டது.
1689 – சம்பாஜி சிறைபிடிக்கப்பட்டு தூக்கிலிடப்பட்டார்.
1690 – பிரெஞ்சுக்காரர்கள் சந்தன்நகரில் ஒரு வணிகத் தளத்தை அமைத்தனர்; ஆங்கிலேயர்கள் கல்கத்தாவைப் பெற்றனர்.
18 ஆம் நூற்றாண்டு – இந்தியாவின் மக்கள் தொகை சுமார் 20 கோடியாக இருந்ததாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
1706 – முதல் லூத்தரன் மிஷனரிகள் தரங்கம்பாடிக்கு வந்தனர்.
1707 – அகமது நகரில் ஔரங்கசீப் இறந்தார்.
1714 – சீகன்பால்கு பைபிளின் புதிய ஏற்பாட்டைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்தார்.
1725 – பிரெஞ்சுக்காரர்கள் மாகே மற்றும் ஏனாம் பகுதிகளைப் பெற்றனர்.
1739 – பிரெஞ்சுக்காரர்கள் காரைக்காலைப் பெற்றனர்.
1857 – பெரும் புரட்சிக்குப் பிறகு அதிகாரம் பிரிட்டிஷ் மகுடத்திற்கு மாறியது.

1509–1529 – கிருஷ்ணதேவராயரின் ஆட்சிக் காலம், இக்காலத்தில் நாயங்கார முறை உருவாக்கப்பட்டது.
1548–1626 – அகமது ஷாவின் அபிசீனிய அமைச்சரான மாலிக் ஆம்பரின் வாழ்நாள்.
1627–1680 – சிவாஜியின் வாழ்நாள்.
1646 – பிஜப்பூர் சுல்தானிடமிருந்து தோர்னா கோட்டையைச் சிவாஜி கைப்பற்றினார்.
1647 – தாதாஜி கொண்டதேவ் இறந்தார், மேலும் தனது தந்தையின் அனைத்து ஜாகீர்களையும் சிவாஜி தன் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவந்தார்.
1649 – சில நிபந்தனைகளின் பேரில் பிஜப்பூர் சுல்தான் ஷாஜியை விடுவித்தார்.
1649–1655 – சிவாஜி ராணுவ நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவதைத் தவிர்த்து, தனது பலத்தை ஒருங்கிணைத்தார்.
1656 – சிவாஜி மீண்டும் ராணுவ நடவடிக்கைகளைத் தொடங்கி ஜாவளியைக் கைப்பற்றினார்.
1656 நவம்பர் – பிஜப்பூரின் முகமது ஆதில்ஷா இறந்தார்.
1657 – ஔரங்கசீப் பீடார், கல்யாணி மற்றும் புரந்தர் ஆகியவற்றைக் கைப்பற்றினார்.
1658 ஜூலை – ஔரங்கசீப் பேரரசராக அரியணை ஏறினார்.
1659 – சிவாஜி மற்றும் அப்சல்கான் இடையேயான மோதல்.
1660 – ஷெயிஸ்தகான் தக்காணத்தின் ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டார்.
1663 டிசம்பர் – தக்காணத்திலிருந்து ஷெயிஸ்தகானைத் திரும்ப அழைக்கும்படி ஔரங்கசீப் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டார்.
1664 – சிவாஜி சூரத்தைத் தாக்கிச் சூறையாடினார்.
1665 ஜூன் – புரந்தர் முற்றுகையிடப்பட்டது.
1665 ஜூன் 11 – சிவாஜிக்கும் ஜெய்சிங்கிற்கும் இடையே புரந்தர் உடன்படிக்கை கையெழுத்தானது.
1666 – சிவாஜி தனது போர் நடவடிக்கைக் கொள்கையை மீண்டும் தொடங்கி புதிய வெற்றிகளை ஈட்டினார்.
1666 மே – சிவாஜியும் சாம்பாஜியும் ஆக்ராவைச் சென்றடைந்தனர்.
1670 – சிவாஜி கோட்டைகளை மீட்டார் மற்றும் சூரத்தை மீண்டும் சூறையாடினார்.
1670கள் – சிவாஜியின் தலைமையின் கீழ் முகலாய அதிகாரத்திற்கு மராத்தியர்கள் ஒரு வலுவான சவாலாக விளங்கினர்.
1672 – சூரத்தின் மீது மராத்தியர்கள் சௌத் வரியை விதித்தனர்.
1673 – தஞ்சாவூரின் நாயக்கர் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்தது.
1674 – தஞ்சாவூரில் மராத்திய ஆட்சி தொடங்கியது / நாயக்கர் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்தது.
1674 ஜூன் 6 – ரெய்காரில் சிவாஜி முடிசூட்டிக் கொண்டார்.
1676 – தெற்கில் சிவாஜி தனது படையெடுப்புப் பயணத்தைத் தொடங்கினார் / வெங்கோஜி தஞ்சாவூரில் தன்னைத் தானே அரசராக முடிசூட்டிக் கொண்டார்.
1677 – சிவாஜி கர்நாடகத்தின் மீது படையெடுத்தார்.
1680 – சிவாஜி தனது 53 வது வயதில் இறந்தார்.
1686 – பிஜப்பூரை ஔரங்கசீப் இணைத்துக் கொண்டார்.
1687 – கோல்கொண்டாவை ஔரங்கசீப் இணைத்துக் கொண்டார்.
1689 – முகலாயப் படைகள் சாம்பாஜியைக் கைப்பற்றிக் கொன்றன.
1700 – ராஜாராம் இறந்தார் / சொரூப் சிங் செஞ்சியின் கிலாதாராகப் பணியமர்த்தப்பட்டார்.
1707 – ஔரங்கசீப் இறந்தார் / இந்த ஆண்டு முதல் ஜெர்மானியப் பாதிரியார்கள் இலவசப் பள்ளிகளை நடத்தினர்.
1708 – ஷாகு மராத்திய அரியணை ஏறினார்.
1712–1728 – முதலாம் சரபோஜி பதினாறு ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்தார்.
1713 – பாலாஜி விஸ்வநாத் பேஷ்வாவாக நியமிக்கப்பட்டார்.
1713–1818 – பேஷ்வாக்களின் ஆட்சியைக் குறிக்கும் காலம்.
1714 – ராஜா பாய் மற்றும் இரண்டாம் சாம்பாஜி ஆகியோர் தாரா பாயையும் அவரது மகனையும் சிறையிலடைத்தனர் / சொரூப் சிங் இறந்தார் மற்றும் தேஜ் சிங் செஞ்சியின் ஆளுநர் பதவியை ஏற்றார்.
1714–1818 – பேஷ்வாக்களின் கீழ் மராத்திய நிர்வாகத்தின் காலம்.
1720–1740 – பேஷ்வா முதலாம் பாஜிராவின் ஆட்சி.
1731 – தாபாய் போர்
1731 – வர்ணா உடன்படிக்கை கையெழுத்தானது.
1738 – போர்ச்சுகீசியர்களிடமிருந்து தானா, சால்செட் மற்றும் பஸ்ஸீன் ஆகியவை கைப்பற்றப்பட்டன.
1739 – நாதிர் ஷாவின் படையெடுப்புகள் தொடங்கின / தஞ்சாவூரின் மராத்திய ஆட்சியாளர் ஷாகுவிடம் உதவி கோரினார்.
1739–1763 – தஞ்சாவூரில் பிரதாப் சிங்கின் ஆட்சி.
1740 – ரகோஜி போன்ஸ்லே நவாப் தோஸ்த் அலியைத் தோற்கடித்துக் கொன்றார்.
1740–1761 – பேஷ்வா பாலாஜி பாஜிராவின் ஆட்சி.
1741–1748 – ஆறு படையெடுப்புகளுக்குப் பிறகு ராஜபுதனத்தை மராத்தியர்கள் தங்களின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டுவந்தனர்.
1743 – ஆற்காடு மற்றும் திருச்சிராப்பள்ளியை முகம்மது அலி மீட்டார்.
1747 – நாதிர் ஷா படுகொலை செய்யப்பட்டார்.
1748 – நிஜாம் ஆசப் ஜா இறந்தார்.
1749 – ஷாகு இறந்தார்.
18 ஆம் நூற்றாண்டின் இடைப்பகுதி – மத்திய இந்தியாவில் முகலாய அதிகாரத்தை அகற்றுவதில் மராத்தியர்கள் வெற்றி பெற்றனர்.
1751 – வங்காள நவாப் ஒரிசாவை மராத்தியர்களுக்கு விட்டுக்கொடுக்க வேண்டியதாயிற்று.
1752 – ஆப்கானியர்கள் மற்றும் ரோகில்லாக்களை விரட்ட மராத்தியர்கள் டெல்லிக்குள் நுழைந்தனர்.
1757 – பிளாசிப் போர் / ஜனவரியில் டெல்லியை அப்தாலி சூறையாடினார்.
1758 – சர்ஹிந்த் மற்றும் லாகூரை மராத்தியர்கள் கைப்பற்றினர்.
1759 அக்டோபர் – அப்தாலி இந்தியாவுக்குத் திரும்பிப் பஞ்சாபை மீட்டார்.
1760 – உத்கிர் போர் / தத்தாஜி சிந்தியாவை அப்தாலி தோற்கடித்துக் கொன்றார் / அனைத்துத் தனியார் நாணயச் சாலைகளும் மூடப்பட்டன.
1761 – தாரா பாய் இறந்தார் / மூன்றாம் பானிபட் போர் / பேஷ்வா பாலாஜி பாஜிராவ் ஜூனில் இறந்தார்.
1761–1772 – பேஷ்வா முதலாம் மாதவ ராவின் ஆட்சி.
1763 – ஹைதராபாத் நிஜாமுடன் ஒரு கடுமையான போர் நடைபெற்றது.
1765–1767 – ஹைதர் அலிக்கு எதிரான மாதவ ராவின் படையெடுப்புகள்.
1771 – இரண்டாம் ஷா ஆலமை மராத்தியர்கள் மீண்டும் டெல்லிக்குக் கொண்டு வந்தனர்.
1772 – மாதவ ராவ் ஹைதர் அலியிடமிருந்து நிலப்பகுதிகளை மீட்டார் / மாதவ ராவ் இறந்தார் / நாராயண ராவ் பேஷ்வா ஆனார்.
1773 – நாராயண ராவ் கொலை செய்யப்பட்டார் (பேஷ்வா ஆன அடுத்த ஆண்டு).
1775–1782 – முதல் ஆங்கிலேய-மராத்தியப் போர்.
1777 – ராம ராஜா இறந்தார்.
1782 – சால்பை உடன்படிக்கை கையெழுத்தானது.
1787 – துல்ஜாஜி இந்த ஆண்டு வரை ஆட்சி செய்தார்.
1787 – இரண்டாம் சரபோஜி முடிசூட்டப்பட்டார். [இரண்டாம் சரபோஜி 30 ஜூன் 1798 இல் தஞ்சாவூரின் ராஜாவானார்.]
1802 – பஸ்ஸீன் உடன்படிக்கை கையெழுத்தானது.
1803 – கிறிஸ்தவர் அல்லாத உள்ளூர் மக்களுக்காக முதல் நவீனப் பொதுப் பள்ளியைச் சரபோஜி நிறுவினார் / முக்தாம்பாள் சத்திரம் தர்மசாலை நிறுவப்பட்டது.
1803–1806 – இரண்டாம் ஆங்கிலேய-மராத்தியப் போர்.
1808 – இரண்டாம் ஷாகு இறந்தார்.
1812 – சி.எஸ். ஜான் இலவசப் பள்ளிகளுக்கான திட்ட முன்மொழிவைச் சமர்ப்பித்தார்.
1817 – பூனாவில் புதிய உடன்படிக்கையில் கையெழுத்திடப் பேஷ்வாவை ஆங்கிலேயர்கள் கட்டாயப்படுத்தினர்.
1817–1818 – மூன்றாம் ஆங்கிலேய-மராத்தியப் போர்.
1818 – பாஜிராவ் எல்பின்ஸ்டோனிடம் சரணடைந்தார்.
1820கள் – தொடக்கப் பொதுப் பள்ளிகளுக்கான திட்டத்தைத் தாமஸ் மன்றோ முன்மொழிந்தார்.
1822 – முக்தாம்பாள் சத்திரத்தில் 464 மாணவர்களுக்குக் கல்வி கற்பிக்கப்பட்டது.
1823 – மன்றோவின் கல்விக் கணக்கெடுப்புக்கான அறிக்கை தயாரிக்கப்பட்டது.
1832 மார்ச் 7 – இரண்டாம் சரபோஜி இறந்தார்.
1839 – பிரதாப் சிங்கை ஆங்கிலேயர்கள் பதவியிறக்கினர் / இரண்டாம் ஷாஜி மன்னராக்கப்பட்டார்.
1841 – உள்ளூர் மக்களுக்காக நவீனப் பள்ளியொன்றைக் கம்பெனி அரசாங்கம் மதராஸில் நிறுவியது.
1847 – பிரதாப் சிங் சிறைக்கைதியாக இறந்தார்.
1848 – இரண்டாம் ஷாஜி இறந்தார்.
1851 – இரண்டாம் பாஜிராவ் இறந்தார்.
15 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் – ஐரோப்பாவிலிருந்து நன்னம்பிக்கை முனையைச் சுற்றி இந்தியாவிற்கான நேரடி கடல் வழியை வாஸ்கோடா காமா கண்டுபிடித்தார்.
1498 (ஆகஸ்ட் 29) – வாஸ்கோடா காமா எஞ்சியிருந்த ஆட்கள் மற்றும் கப்பல்களுடன் கள்ளிக்கோட்டையிலிருந்து திரும்பப் பயணம் மேற்கொண்டார்.
1502 – போர்ச்சுகீசியர்கள் பழவேற்காட்டின் மீது தங்களது கட்டுப்பாட்டை நிறுவினர்.
1502 (அக்டோபர் 29) – வாஸ்கோடா காமா இரண்டாவது முறையாக கள்ளிக்கோட்டைக்கு வந்தார்.
1509 முதல் 1515 வரை – இந்தியாவில் போர்ச்சுகீசிய ஆளுநராக/வைஸ்ராயாக அல்புகர்க் இருந்தார்.
1510 – அல்புகர்க் பிஜப்பூரின் யூசுப் அடில் கானைத் தோற்கடித்து கோவாவைக் கைப்பற்றினார்.
1515 – அல்புகர்க் ஆர்மஸைத் தனது கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவந்தார்.
1527 – பிரெஞ்சுக்காரர்கள் இந்தியாவுடன் வணிகத் தொடர்பை ஏற்படுத்த முயன்றனர்.
1530களில் – முத்துக்குளிக்கும் கடற்கரைப் பகுதியில் போர்ச்சுகீசியர்களுக்கும் இஸ்லாமியக் குழுக்களுக்கும் இடையே மோதல்கள் ஏற்பட்டன.
1534 – நினோ டி குன்ஹா பேசினைக் கைப்பற்றினார்.
1537 – நினோ டி குன்ஹா டையூவைக் கைப்பற்றினார்.
1542 – புனித பிரான்சிஸ் சேவியர் கோவாவிற்கு வருகை புரிந்தார்.
16 ஆம் நூற்றாண்டின் இடைப்பகுதியில் – கொழும்பில் ஒரு கோட்டை கட்டி முடிக்கப்பட்டதன் மூலம் இலங்கையின் மீது போர்ச்சுகீசியர்களின் கட்டுப்பாடு அதிகரித்தது.
1559 – டாமன் துறைமுகம் இமாத்-உல் முல்க்கின் கைகளிலிருந்து கைப்பற்றப்பட்டது.
1565 – தலைக்கோட்டைப் போரில் விஜயநகரப் பேரரசு தோற்கடிக்கப்பட்டது.
1571 – முகலாய ஆட்சியாளர் அக்பர் காம்பேவுக்கு வருகை தந்தார் மற்றும் டி நோரோன்ஹாவின் காலகட்டத்தில் போர்ச்சுகீசியர்களுடன் முதல் தொடர்புகளை ஏற்படுத்தினார்.
1573 – அக்பர் குஜராத்தைக் கைப்பற்றினார்.
1580 – ஸ்பெயினின் இரண்டாம் பிலிப் போர்ச்சுகலைத் தோற்கடித்து அதனை இணைத்துக் கொண்டார்.
1590 முதல் 1649 வரை – நிலையற்ற அரசியல் சூழ்நிலைகளால் தமிழகப் பகுதி பல இராணுவ மோதல்களைச் சந்தித்தது.
1595 – தென்கிழக்கு ஆசியாவிற்கான முதல் டச்சுப் பயணத்திற்கு ஜான் ஹியூகன் வான் லின்ஸ்கோட்டன் தலைமை தாங்கினார்.
1600 முதல் 1650 வரை – முகலாயப் பேரரசு அதன் அதிகாரத்தின் உச்சத்தில் இருந்தது.
1602 – டச்சு கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி உருவாக்கப்பட்டது. / பிரெஞ்சு வணிகர்கள் மடகாஸ்கருக்கு வந்தனர்.
1605 – டச்சுக்காரர்கள் மசூலிப்பட்டினத்தின் மீது கட்டுப்பாட்டை நிறுவினர்.
1610 – டச்சுக்காரர்கள் பழவேற்காட்டில் தங்களது குடியேற்றத்தை நிறுவினர்.
1611 – முதலாம் ஜேம்ஸ் மன்னர் முகலாயப் பேரரசர் ஜஹாங்கீரிடம் வழக்கமான வணிகத்திற்கான அனுமதியைப் பெற்றார்.
1616 (மார்ச் 17) – டென்மார்க் மன்னர் நான்காம் கிறிஸ்டியன் ஒரு பட்டயத்தை வெளியிட்டு டேனிஷ் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியை உருவாக்கினார்.
1618 – அட்மிரல் ஓவ் ஜெட் இலங்கைக்கு முதல் டேனிஷ் பயணத்தை வழிநடத்தினார்.
1620 (நவம்பர் 20) – டேனியர்கள் தரங்கம்பாடி கிராமத்தையும் கோட்டையைக் கட்டுவதற்கான உரிமையையும் பெறுவதற்கான ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது.
1621 (ஜூன்) முதல் 1665 (நவம்பர்) வரை – வங்காள விரிகுடாவிற்குள்ளும் அங்கிருந்தும் VOC கப்பல்களில் 26,885 அடிமைகள் கொண்டு செல்லப்பட்டனர்.
1623 – இந்தோனேசியாவில் அம்பாயினா படுகொலை நிகழ்ந்தது.
1639 – சந்திரகிரி ராஜாவால் மெட்ராஸ் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனிக்கு வழங்கப்பட்டது; செயின்ட் ஜார்ஜ் கோட்டை கட்டப்பட்டது.
1641 – டச்சுக்காரர்கள் போர்ச்சுகீசியர்களிடமிருந்து மலாக்காவைக் கைப்பற்றினர்.
1645 – கோல்கொண்டா ஆட்சியாளர் மெட்ராஸில் கம்பெனியின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்த பகுதிகளைக் கைப்பற்றினார்.
1646 – கோல்கொண்டா சோழமண்டலத்தின் மீது படையெடுத்து பழவேற்காட்டிற்கும் சாந்தோமுக்கும் இடையிலான பகுதியை இணைத்துக் கொண்டது. / பெரும்பாலும் தமிழ்நாட்டில் உள்ள கடலோரப் பகுதிகளிலிருந்து 2118 அடிமைகள் கொண்டு செல்லப்பட்டனர்.
1648 – நான்காம் கிறிஸ்டியன் மன்னர் காலமானார், மேலும் அவரது மகன் பிரடெரிக் டேனிஷ் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியை ஒழித்தார்.
1650 முதல் 1700 வரை – முகலாயப் பேரரசின் லட்சியமான தெற்கு நோக்கிய விரிவாக்கம் மற்றும் அதன் அடுத்தடுத்த வீழ்ச்சியைக் குறிக்கும் மாறுதல் காலம்.
1652 – மெட்ராஸ் ஒரு மாகாணமாக (பிரசிடென்சி) மாறியது.
1655 – மெட்ராஸின் மாகாண (பிரசிடென்சி) நிலை ரத்து செய்யப்பட்டது.
1658 – போர்ச்சுகீசியர்களை இலங்கையிலிருந்து விலகும்படி டச்சுக்காரர்கள் வற்புறுத்தினர்.
1664 – சிவாஜி சூரத்தில் தாக்குதல் நடத்தினார். / பிரெஞ்சு கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி நிறுவப்பட்டது.
1666 (செப்டம்பர் 4) – பெர்பெர் ஔரங்கசீப்பிடமிருந்து ஒரு ஃபார்மனைப் பெற்றார்.
1668 – ஆங்கிலேயர்கள் பம்பாய் தீவுகளைக் கைப்பற்றினர். / சூரத்தில் முதல் பிரெஞ்சுத் தொழிற்சாலை நிறுவப்பட்டது.
1670 – சிவாஜியின் இரண்டாவது படையெடுப்பு சூரத்தை அழித்தது.
1672 – பிரான்சும் ஹாலந்தும் தொடர்ந்து போரில் ஈடுபட்டன; மயிலாப்பூரில் உள்ள சாந்தோமிலிருந்து டச்சுக்காரர்களை பிரெஞ்சுக்காரர்கள் வெளியேற்றினர்.
1673 – பாண்டிச்சேரி ஒரு சிறிய மீன்பிடி கிராமமாக இருந்தபோது பிரெஞ்சுக்காரர்களுக்கு வழங்கப்பட்டது.
1674 – ஒரு சிறிய கடலோர வணிக மையத்தைத் தவிர, பிரெஞ்சுக்காரர்கள் மடகாஸ்கரைக் கைவிட்டனர்.
1678 முதல் 1750 வரை – மெட்ராஸ் பகுதியில் குறைந்தது பத்து முறை பஞ்சம் ஏற்பட்டது.
1680 – வங்காளத்தில் பிரிட்டிஷாருக்கான வணிக உரிமைகள் பெறப்பட்டன.
1680களில் – அகமதுநகர், பிஜப்பூர் மற்றும் கோல்கொண்டா அரசுகள் ஔரங்கசீப்பால் கைப்பற்றப்பட்டன.
1683 – இராணுவப் படைகளைத் திரட்டவும், போர் தொடுக்கவும் அல்லது அமைதி ஒப்பந்தம் செய்யவும் ஒரு பட்டயம் பிரிட்டிஷ் கம்பெனிக்கு அதிகாரம் அளித்தது.
1684 – மெட்ராஸ் மீண்டும் ஒரு மாகாண (பிரசிடென்சி) அந்தஸ்துக்கு உயர்த்தப்பட்டது.
1687 – ஆங்கிலேயர்கள் பம்பாயில் தங்களது தலைமையகத்தை அமைத்தனர். / ஔரங்கசீப் கோல்கொண்டாவைக் கைப்பற்றினார்.
1688 – மெட்ராஸ் ஒரு மேயருடன் கூடிய நகராட்சி அரசாங்கத்தைக் கொண்டிருந்தது.
1690 – அமைதி திரும்பியது மற்றும் ஆங்கிலேய கம்பெனி தனது முதல் குடியேற்றத்தை சுதனுதியில் நிறுவியது.
1693 – டச்சுக்காரர்கள் பாண்டிச்சேரியைக் கைப்பற்றினர். / மெட்ராஸைச் சுற்றியுள்ள மேலும் மூன்று கிராமங்களின் மானியத்தை கம்பெனி பெற்றது.
1696 – இரண்டாவது டேனிஷ் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி தொடங்கப்பட்டது. / சுதனுதியில் உள்ள தொழிற்சாலை பலப்படுத்தப்பட்டது.
1697 – ரிஸ்விக் உடன்படிக்கையின்படி, பாண்டிச்சேரி பிரெஞ்சுக்காரர்களிடம் திருப்பித் தரப்பட்டது.
1698 – கம்பெனி சுதனுதி, காளிகட்டம், மற்றும் கோவிந்தபூர் மீதான ஜமீன்தாரி உரிமைகளைப் பெற்றது. / சர் வில்லியம் நோரிஸ் ஔரங்கசீப்பைச் சந்தித்தார்.
1699 – பாண்டிச்சேரி பிரெஞ்சுக்காரர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது.
1700 – சுமார் இந்த ஆண்டு வரை ஐரோப்பியர்களுடனான பரிவர்த்தனைகளில் இந்திய வணிகர்கள் எந்தவித பாதகமான நிலையிலும் இல்லை.
1700 முதல் 1750 வரை – முகலாய வாரிசு அரசுகளின் எழுச்சி; உள்ளூர் வணிகர்கள் டச்சு அல்லது ஆங்கிலேயர்களின் பாதுகாப்பை நாடினர்.
1702 – மெட்ராஸில் ஆங்கிலேயர்களுக்கு மேலும் ஐந்து கிராமங்கள் வழங்கப்பட்டன.
1706 – பிரான்சிஸ் மார்ட்டின் காலமானார்.
1706 (ஜூன் 9) – இரண்டு டேனிஷ் மிஷனரிகள் வந்தடைந்தனர்.
1707 – ஔரங்கசீப் காலமானார்.
1707 முதல் 1708 வரை – சீகன்பால்கு நான்கு மாதங்கள் சிறையில் கழித்தார்.
1709 முதல் 1761 வரை – ஆனந்தரங்கம் பிள்ளையின் வாழ்நாள் காலம்.
1714 முதல் 1717 வரை – சுர்மன் தலைமையிலான ஒரு குழு முகலாயப் பேரரசர் ஃபரூக்ஸியரிடமிருந்து ஒரு ஃபார்மனைப் பெற்றது.
1715 – சீகன்பால்கு புதிய ஏற்பாட்டை தமிழில் மொழிபெயர்த்தார்.
1718 – சீகன்பால்கு மற்றும் அவரது கூட்டாளிகளால் தேவாலயக் கட்டிடம் கட்டப்பட்டது.
1719 (பிப்ரவரி 23) – சீகன்பால்கு காலமானார்.
1725 – பிரெஞ்சுக்காரர்கள் மாஹேயைக் கைப்பற்றினர்.
1725 (செப்டம்பர் 29) – ராபர்ட் கிளைவ் பிறந்தார்.
1736 முதல் 1760 வரை – ஆனந்தரங்கம் பிள்ளையின் நாட்குறிப்பு உள்ளடக்கிய காலம்.
1739 – பிரெஞ்சுக்காரர்கள் காரைக்காலைக் கைப்பற்றினர்.
1740 – ஆஸ்திரிய ஆட்சியாளர் ஆறாம் சார்லஸ் காலமானார்.
1746 – ஆனந்தரங்கம் பிள்ளை தலைமை துபாஷியாகவும் தலைமை வணிக முகவராகவும் நியமிக்கப்பட்டார்.
1746 (ஜூலை 6) – பேட்டனின் ஆங்கிலேயக் கடற்படை லா பூர்தோனேவுக்கு எதிராகப் பின்னடைவுகளைச் சந்தித்தது.
1746 (செப்டம்பர் 15) – பிரெஞ்சுக்காரர்கள் மெட்ராஸைக் கைப்பற்றினர்.
1746 (செப்டம்பர் 21) – ஆங்கிலேயர்கள் மெட்ராஸை விட்டுக்கொடுக்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு உள்ளாகினர்.
1746 முதல் 1748 வரை – முதலாம் கர்நாடகப் போர்.
1748 – ஐக்ஸ்-லா-சப்பல் உடன்படிக்கை கையெழுத்தானது. / ஆசப் ஜா காலமானார்.
1749 – ஆம்பூர் போர் நடைபெற்றது.
1749 முதல் 1754 வரை – இரண்டாம் கர்நாடகப் போர்.
1750 (டிசம்பர்) – முஸாபர் ஜங் ஹைதராபாத்தின் நிசாமாக ஆக்கப்பட்டார்.
1752 (ஆகஸ்ட் 26) – ஆற்காட்டைத் தாக்குவதற்காக கிளைவ் புனித டேவிட் கோட்டையிலிருந்து புறப்பட்டார்.
1752 (ஆகஸ்ட் 31) – கிளைவ் ஆற்காட்டைக் கைப்பற்றினார்.
1755 – பாண்டிச்சேரி உடன்படிக்கை கையெழுத்தானது. / டேனியர்கள் அந்தமான் மற்றும் நிக்கோபார் தீவுகளில் குடியேறினர்.
1755 முதல் 1760 வரை – இந்தியாவில் ராபர்ட் கிளைவின் முதல் ஆளுநர்ப் பதவிக்காலம்.
1756 – ஐரோப்பாவில் ஏழாண்டுப் போர் வெடித்தது.
1756 முதல் 1763 வரை – மூன்றாம் கர்நாடகப் போர் / ஏழாண்டுப் போர்.
1757 – பிளாசிப் போர் நடைபெற்றது.
1758 – பிரெஞ்சுக்காரர்கள் ராஜமுந்திரியை இழந்தனர்.
1758 (டிசம்பர் 12) – பிரெஞ்சுக்காரர்களால் மெட்ராஸ் முற்றுகையிடப்படுவது தொடங்கியது.
1759 – பிரெஞ்சுக்காரர்கள் மசூலிப்பட்டினத்தை இழந்தனர்.
1759 (பிப்ரவரி) – பிரெஞ்சுக்காரர்கள் மெட்ராஸ் முற்றுகையில் முன்னேற முடியாததால் அதனை விலக்கிக் கொண்டனர்.
1760 (ஜனவரி) – வந்தவாசிப் போர் நடைபெற்றது.
1761 (பிப்ரவரி 4) – பாண்டிச்சேரி பிரிட்டிஷாரிடம் வீழ்ந்தது. / பிரிட்டிஷார் மாஹேயைத் தங்கள் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவந்தனர்.
1763 – பாரிஸ் உடன்படிக்கை கையெழுத்தானது.
1764 – பக்சார் போர் நடைபெற்றது.
1764 முதல் 1767 வரை – இந்தியாவில் ராபர்ட் கிளைவின் இரண்டாவது ஆளுநர்ப் பதவிக்காலம்.
1765 – அலகாபாத் உடன்படிக்கை கையெழுத்தானது.
1770 – வில்லியம் கோட்டை மாகாணத்தின் தலைமையகமாக மாறியது.
1813 – இந்த ஆண்டு வரை டென்மார்க்கும் நார்வேயும் ஒன்றாக இருந்தன.
1839 – செராம்பூர் பிரிட்டிஷாருக்கு விற்கப்பட்டது.
1845 – தரங்கம்பாடி மற்றும் பிற டேனிஷ் குடியேற்றங்கள் பிரிட்டிஷாருக்கு விற்கப்பட்டன.
1848 – மலேரியா அச்சுறுத்தல் காரணமாக டேனியர்கள் அந்தமான் மற்றும் நிக்கோபார் தீவுகளைக் கைவிட்டனர்.

1600 – கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி தொடங்கப்படுவதற்கான அரசி எலிசபெத்தின் பட்டயம் (Charter) வழங்கப்பட்டது.
1757 – பிளாசிப் போர் (பலாசி) நடைபெற்றது, இது இரட்டை ஆட்சி முறைக்கு வழிவகுத்தது.
1770 – வங்காளத்தில் ஒரு கொடிய பஞ்சம் ஏற்பட்டது, இதில் மக்கள் தொகையில் மூன்றில் ஒரு பங்கினர் மாண்டனர்.
1772 – இந்த ஆண்டு வரை, கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியின் நிர்வாகத் தலைவர் ஆளுநராக (வில்லியம் கோட்டை அல்லது புனித ஜார்ஜ் கோட்டையின்) இருந்தார்.
1773 – ஒழுங்குமுறைச் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டு, வாரன் ஹேஸ்டிங்ஸ் வங்காளத்தின் தலைமை ஆளுநராக (Governor–General) உயர்த்தப்பட்டார்.
1780 – தாமஸ் மன்றோ மதராஸ் வந்தடைந்தார்.
1784 – பிட் இந்தியச் சட்டம் இந்தியாவில் சிவில் மற்றும் இராணுவ அமைப்புகளைப் பிரித்தது.
1791 – காரன்வாலிஸ் பனாரஸில் ஒரு சமஸ்கிருதக் கல்லூரியை நிறுவினார்.
1792 முதல் 1799 வரை – பாராமஹாலில் (சேலம் மாவட்டம்) தாமஸ் மன்றோ பணியாற்றினார்.
1793 – காரன்வாலிஸால் வங்காளம், பீகார் மற்றும் ஒரிசாவின் ஜமீன்தார்களுடன் நிலையான நிலவரித் திட்டம் (Permanent Settlement) ஏற்படுத்தப்பட்டது.
1798 முதல் 1805 வரை – துணைப்படைத் திட்டத்தின் (Subsidiary Alliance) முன்னோடி கொள்கையைப் பின்பற்றிய தலைமை ஆளுநர் வெல்லஸ்லியின் காலம்.
1799 – பத்திரிகைத் தணிக்கை முறை கொண்டுவரப்பட்டது; தாமஸ் மன்றோ பாராமஹாலில் பணியை முடித்துவிட்டு கனராவில் (Kanara) தொடங்கினார்.
1800 – கல்கத்தாவில் வெல்லஸ்லியால் வில்லியம் கோட்டைக் கல்லூரி நிறுவப்பட்டது; தாமஸ் மன்றோ கனராவில் பணியை முடித்தார்.
1800 முதல் 1825 வரை – இக்காலகட்டத்தில் நான்கு பஞ்சங்கள் மட்டுமே ஏற்பட்டன.
1806 – இங்கிலாந்தில் கிழக்கிந்தியக் கல்லூரி (East India College) நிறுவப்பட்டது.
1811 முதல் 1818 வரை – நீண்டகாலப் பிண்டாரிப் போரின் காலம்.
1812 – எஃப்.டபிள்யூ. எல்லிஸ் என்பவரால் மதராஸில் புனித ஜார்ஜ் கோட்டைக் கல்லூரி அமைக்கப்பட்டது.
1813 – முறையான கல்விக் கொள்கையை கட்டாயப்படுத்தும் வகையில் கம்பெனிப் பட்டயம் புதுப்பிக்கப்பட்டது; ஹேஸ்டிங்ஸ் (மொய்ரா) தலைமை ஆளுநர் ஆனார்.
1814 – இரயத்துவாரி முறையை அறிமுகப்படுத்த இயக்குநர் குழு (Court of Directors) முடிவு செய்தது.
1815 – காபி தோட்டங்களுக்கு கூலிகளைக் கேட்டு சிலோன் (இலங்கை) ஆளுநரிடமிருந்து மதராஸ் ஆளுநருக்கு ஒரு கடிதம் வந்தது.
1817 – ஹேஸ்டிங்ஸின் ஆதரவுடன் கல்கத்தாவில் இந்து கல்லூரி நிறுவப்பட்டது.
1818 – ‘சமாச்சார் தர்பன்’ என்ற வங்காள மொழி வார இதழ் தொடங்கப்பட்டது; பிண்டாரிப் போர் முடிவடைந்தது.
1820 – தாமஸ் மன்றோ மதராஸ் மாகாணத்தின் ஆளுநர் ஆனார்.
1822 – தாமஸ் மன்றோ மதராஸில் இரயத்துவாரி முறையை அதிகாரபூர்வமாகச் செயல்படுத்தினார்.
1823 – அபே டுபோய்ஸ் (பிரெஞ்சு கத்தோலிக்க மிஷனரி) ஐரோப்பா திரும்பினார்.
1827 – ஜூலை மாதம் பட்டிகொண்டாவில் (கர்னூல் மாவட்டம்) தாமஸ் மன்றோ காலராவால் காலமானார்.
1828 – சிலோனில் உள்ள பிரிட்டிஷ் காபி தோட்டங்களுக்கு தஞ்சாவூரிலிருந்து 150 ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்கள் முதன்முதலாக அழைத்துச் செல்லப்பட்டனர்.
1829 – வில்லியம் பெண்டிங்கால் சதி ஒழிப்புச் சட்டம் இயற்றப்பட்டது.
1830 – ஜமுனா கால்வாய் கட்டி முடிக்கப்பட்டது; நிதி நிர்வாகச் சீர்கேட்டால் தூண்டப்பட்ட ஒரு கிளர்ச்சி மைசூரில் வெடித்தது.
1830களில் – அழிந்துபோன விவசாயிகள் மற்றும் நெசவாளர்கள் பிரிட்டிஷ் பேரரசு தோட்டங்களுக்கு பெருமளவில் இடம்பெயர்வது தொடங்கியது; தப்பியோடுவதைத் தடுக்கும் குற்றவியல் சட்டங்களுடன் ஆள்சேர்ப்பு தொடங்கியது.
1831 முதல் 1837 வரை – வில்லியம் ஸ்லீமனின் நடவடிக்கையின் கீழ் மூவாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட தக்ர்கள் (Thugs) குற்றவாளிகளாக அறிவிக்கப்பட்டனர்.
1833 – இந்தியாவின் தலைமை ஆளுநரை நியமிக்கும் பட்டயச் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டது; மகல்வாரி முறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது; குண்டூர் மாவட்டத்தில் ஏற்பட்ட கடுமையான பஞ்சத்தால் மக்கள் சிலோனுக்கு இடம்பெயர்ந்தனர்.
1835 – மார்ச் மாதம் பெண்டிங்கால் கல்கத்தா மருத்துவக் கல்லூரி நிறுவப்பட்டது; மெக்காலே சட்ட உறுப்பினராகவும் கல்விக் குழுவின் தலைவராகவும் இந்தியா வந்தார்.
1836 – ஆர்தர் காட்டனால் கொள்ளிடம் (Coleroon) ஆற்றின் குறுக்கே அணை கட்டப்பட்டது.
1837 – இங்கிலாந்துக்கு இந்தியா செலுத்த வேண்டிய கடன் 130 மில்லியன் பவுண்டுகளை எட்டியது.
1839 – பொதுமக்களின் பங்களிப்புடன் மதராஸில் தாமஸ் மன்றோவின் சிலை நிறுவப்பட்டது.
1840 – மக்களவைத் தேர்வுக்குழுவிடம் (Select Committee of the House of Commons) டாக்காவின் மக்கள் தொகை குறைவு குறித்து சார்லஸ் டிரெவெல்யன் ஒரு குறிப்பை முன்வைத்தார்.
1843 – கம்பெனியால் இந்தியாவில் அடிமை முறை ஒழிக்கப்பட்டது; மகாராஜ்பூர் போருக்குப் பிறகு குவாலியர் மீது புதிய கட்டுப்பாட்டு நிபந்தனைகள் விதிக்கப்பட்டன; கடுமையான பஞ்சம் மக்களை சிலோனுக்கு இடம்பெயரக் கட்டாயப்படுத்தியது.
1843 முதல் 1853 வரை – ஜேம்ஸ் தாமசன் வடமேற்கு மாகாணங்களின் துணை நிலை ஆளுநராகப் பணியாற்றினார்.
1843 முதல் 1868 வரை – மதராஸிலிருந்து சுமார் 5 மில்லியன் மக்கள் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களாக சிலோனுக்குச் சென்றனர்.
1844 – கல்கத்தா மருத்துவக் கல்லூரி மாணவர்கள் தங்கள் படிப்பை முடிக்க லண்டனுக்கு அனுப்பப்பட்டனர்.
1845 – பம்பாயில் கிராண்ட் மருத்துவக் கல்லூரி நிறுவப்பட்டது.
1847 – ரூர்க்கியில் தாமசன் பொறியியல் கல்லூரி (தற்போதைய ஐஐடி ரூர்க்கி) உருவானது.
1848 – சத்தாராவின் ஷாஜி (அப்பா சாகேப்) இறந்தார், வாரிசு இழப்புக் கொள்கையின் (Doctrine of Lapse) கீழ் சத்தாரா இணைக்கப்பட்டது.
1849 – கல்கத்தாவில் சிறுமிகளுக்கான ஒரு பள்ளி நிறுவப்பட்டது.
1851 – 33 ஆண்டுகள் கம்பெனியின் ஓய்வூதியதாரராக இருந்த கடைசி பேஷ்வா இறந்தார்.
1853 – 1853 ஆம் ஆண்டின் பட்டயம் வெளியிடப்பட்டது (பிரிட்டிஷ் மகுடம் பொறுப்பேற்பதற்கு முந்தைய கடைசிப் பட்டயம்); பம்பாயிலிருந்து தானே வரையிலான ரயில் பாதை திறக்கப்பட்டது; கிருஷ்ணா ஆற்றின் குறுக்கே அணை கட்டும் பணி தொடங்கியது; ஜான்சியின் கங்காதர ராவ் மற்றும் நாக்பூரின் மூன்றாம் ரகுஜி போன்ஸ்லே ஆகியோர் இறந்தனர், இது இணைப்புகளுக்கு வழிவகுத்தது.
1854 – சார்லஸ் உட்டின் கல்விக் குறிப்பு (Educational Dispatch) ஒரு விரிவான கல்வித் திட்டத்தை கோடிட்டுக் காட்டியது; தந்தி சேவை தொடங்கிவைக்கப்பட்டது.
1854 முதல் 1855 வரை – ஹவுராவிலிருந்து ராணிகஞ்ச் வரையிலான ரயில் பாதை திறக்கப்பட்டது.
1855 – மதராஸில் உள்ள சித்திரவதைக் கமிஷன் வருவாய் வசூலில் நடந்த கொடுமைகளை அம்பலப்படுத்தி தனது அறிக்கையை சமர்ப்பித்தது.
1856 – தென்னிந்தியாவில் முதல் ரயில் பாதை ராயபுரத்திலிருந்து ஆற்காடு (வாலாஜா சாலை) வரை இயக்கப்பட்டது; பஞ்சாபில் பாரி தோவாப் கால்வாய் வெட்டப்பட்டது.
1857 – பெரும் கிளர்ச்சி நடைபெற்றது; மதராஸ், பம்பாய் மற்றும் கல்கத்தா பல்கலைக்கழகங்கள் நிறுவப்பட்டன; கங்கை கால்வாய் சுமார் 450 மைல்களுக்கு நீட்டிக்கப்பட்டது.
1858 – இந்திய அரசாங்கம் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியிடமிருந்து பிரிட்டிஷ் மகுடத்திற்கு மாற்றப்பட்டது; வாரிசு இழப்புக் கொள்கை திரும்பப் பெறப்பட்டது; சித்திரவதைச் சட்டம் ஒழிக்கப்பட்டது.
1860 – தக்ர்களின் (thuggee) பிரச்சினை இல்லாமல் போனது.
1865 – இந்திய வனச் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டது.
1869 – சூயஸ் கால்வாய் திறக்கப்பட்டது, இது பயண தூரத்தை 4000 மைல்கள் குறைத்தது.
1870 – பிரிட்டிஷ் இந்திய அரசாங்கம் லண்டனில் உள்ள வெளியுறவுச் செயலருடன் (Secretary of State) பயனுள்ள தொடர்பில் இருந்தது.
1870களில் – ரயில் பாதைகளுக்கு ஆண்டுதோறும் ஒரு மில்லியன் மரச்சட்டங்கள் (sleepers) தேவைப்படும் என்று கணக்கிடப்பட்டது.
1871 – பழங்குடியினரின் எதிர்ப்பைக் கட்டுப்படுத்த குற்றப்பரம்பரைச் சட்டம் (Criminal Tribes Act) இயற்றப்பட்டது.
1876 முதல் 1878 வரை – வைஸ்ராய் லிட்டன் பிரபுவின் கீழ் மதராஸ் மாகாணத்தில் ஏற்பட்ட கடுமையான பஞ்சத்தால் 5 மில்லியன் மக்கள் மாண்டனர்.
1891 முதல் 1901 வரை – விக்டோரியா அரசியின் ஆட்சியின் கடைசிப் பத்தாண்டுகள்.
1901 – 1860களில் இருந்து ஏற்பட்ட 10 பெரும் பஞ்சங்களை ரோமேஷ் சந்தர் தத் பட்டியலிட்டார்.
1908 – இரயில்வேயின் காரணமாக இந்தியா 5 மில்லியன் பவுண்டுகள் கடன்பட்டுள்ளது என்று ஒரு அரசு அறிக்கை தெரிவித்தது.
1565 – விஜயநகரப் பேரரசின் வீழ்ச்சி
1578 – ராஜா உடையார் மைசூர் அரியணை ஏறினார்
1610 – உடையார் வம்சத்தின் தலைநகரம் மைசூரிலிருந்து ஸ்ரீரங்கப்பட்டினத்திற்கு மாற்றப்பட்டது
1752 – கிளைவின் கீழான சிப்பாய்கள் படையில் யூசுப் கான் சேர்ந்தார்
1752 முதல் 1754 வரை – யூசுப் கான் பங்கேற்ற திருச்சிராப்பள்ளி முற்றுகை
1755 – ஹைதர் அலி ஒரு சக்திவாய்ந்த இடத்தைப் பெற்றார்; ஐரோப்பியர்கள் மற்றும் சிப்பாய்களைக் கொண்ட ஒரு படை மதுரை மற்றும் திருநெல்வேலிக்குச் செல்ல உத்தரவிடப்பட்டது
1756 முதல் 1761 வரை – யூசுப் கான் மதுரை மற்றும் திருநெல்வேலியின் ஆளுநராகப் பொறுப்பு வகித்தார்
1756 முதல் 1763 வரை – புலித்தேவர் தலைமையிலான திருநெல்வேலி பாளையக்காரர்கள் நவாப்பிற்கு எதிராகத் தொடர்ச்சியான கிளர்ச்சி நிலையில் இருந்தனர்
1758 முதல் 1759 வரை – லாலியின் மதராஸ் முற்றுகை
1759 – மூன்றாம் கர்நாடகப் போரில் கர்னல் போர்டு மசூலிப்பட்டினத்தைக் கைப்பற்றினார்
1760 – மைசூரின் உண்மையான அதிகாரம் ஹைதர் அலியின் கைகளுக்கு மாறியது; பாண்டிச்சேரியில் பிரெஞ்சுக்காரர்களுடன் ஹைதர் கூட்டணி வைத்தார்; வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் பிறந்தார்
1760 செப்டம்பர் – யூசுப் கானுக்காகத் திருச்சிராப்பள்ளியிலிருந்து பெரிய பீரங்கிகள் மற்றும் வெடிமருந்துகள் வந்தடைந்தன
1761 மே 16 – புலித்தேவரின் மூன்று முக்கியக் கோட்டைகள் (நெற்கட்டும்செவல், வாசுதேவநல்லூர், பனையூர்) யூசுப் கானின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வந்தன
1764 – யூசுப் கான் துரோகக் குற்றத்திற்காகத் தூக்கிலிடப்பட்டார்
1765 – அலகாபாத் உடன்படிக்கையின் மூலம் வட சர்க்கார்களை ஆங்கிலேயர்கள் கையகப்படுத்தியதை முகலாயப் பேரரசர் சட்டப்பூர்வமாக்கினார்
1766 – வட சர்க்கார் மாவட்டங்களை ஆங்கிலேயர்கள் ஆக்கிரமித்தபோது சிக்கல் எழுந்தது
1767 – ஹைதர் அலியுடன் நிஜாம் ஒரு புரிதலுக்கு வந்தார்; கேப்டன் கேம்ப்பெல் நெற்கட்டும்செவலைக் கைப்பற்றினார்
1767 முதல் 1769 வரை – முதல் ஆங்கிலேய-மைசூர் போர்
1768 – பாராமகால் மீது பாய்ந்த ஹைதர் அலி, கரூர் மற்றும் ஈரோடு நோக்கி முன்னேறி, கேப்டன் நிக்சனைத் தோற்கடித்தார்
1770 – மைசூர் அரசர் நஞ்சராஜா நஞ்சூட்டிக் கொல்லப்பட்டார்
1772 – ஸ்தல காவல் மற்றும் தேசகாவல் வரிகளை வசூலிக்கக் கம்பெனிக்கு உடன்படிக்கை அதிகாரம் அளித்தது
1778 – அமெரிக்காவுடன் பிரான்ஸ் ஒரு நட்பு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டது
1779 – அமெரிக்காவுடன் ஸ்பெயின் ஒரு ஒப்பந்தத்தை எட்டியது; இங்கிலாந்து தனிமைப்படுத்தப்பட்டது
1780 – ஹைதர் அலி ஆற்காட்டைக் கைப்பற்றினார்; ராணி வேலுநாச்சியார் ஆங்கிலேயர்களை எதிர்த்துப் போரிட்டு வெற்றி பெற்றார்
1780 முதல் 1784 வரை – இரண்டாம் ஆங்கிலேய-மைசூர் போர்
1782 – புற்றுநோயால் ஹைதர் அலியின் இறப்பு; மராத்தியர்களுக்கும் ஆங்கிலேயர்களுக்கும் இடையே சால்பை உடன்படிக்கை கையெழுத்தானது
1783 – அமெரிக்கச் சுதந்திரப் போரின் முடிவில் பாரிஸ் உடன்படிக்கை கையெழுத்தானது; ஆங்கிலேயப் படைகள் மீண்டும் சிவகங்கை மீது படையெடுத்தன
1784 மார்ச் – மங்களூர் உடன்படிக்கை கையெழுத்தானது
1787 – திப்பு சுல்தான் பாரிஸுக்கு ஒரு தூதுக்குழுவை அனுப்பினார்
1790 – வெள்ளச்சி நாச்சியார் மர்மமான சூழ்நிலையில் இறந்தார்
1790 முதல் 1792 வரை – மூன்றாம் ஆங்கிலேய-மைசூர் போர்
1792 – ஆங்கிலேயர்கள் மலபாரைத் தங்கள் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவந்தனர்
1794 மே 29 – நிலுவைத் தொகை செலுத்தப்பட்டதையடுத்து, திப்பு சுல்தானின் மகன்கள் மதராஸிலிருந்து ஸ்ரீரங்கப்பட்டினத்திற்குத் திரும்பினர்
1796 – மைசூர் அரசர் ஒன்பதாம் சாமராஜ் இறந்தார்; திப்பு சுல்தான் மீண்டும் பாரிஸுக்குத் தூதர்களை அனுப்பினார்; வேலுநாச்சியார் இறந்தார்
1797 – மொரீஷியஸிலிருந்து ஆதரவை உறுதிப்படுத்தும் பிரெஞ்சுத் தூதரைத் திப்பு சுல்தான் பெற்றார்
1798 ஜூலை – திப்பு சுல்தான் பிரெஞ்சு இயக்குநரகத்துடனும் பின்னர் நெப்போலியனுடனும் கடிதப் போக்குவரத்து நடத்தினார்
1798 ஆகஸ்ட் 18 – கலெக்டர் ஜாக்சன், வீரபாண்டியனைத் தன்னைச் சந்திக்கும்படி உத்தரவிட்டு ஒரு கடிதத்தை அனுப்பினார்
1798 செப்டம்பர் – பாஞ்சாலங்குறிச்சியிலிருந்து செலுத்த வேண்டிய கப்பம் நிலுவையானது
1798 செப்டம்பர் 19 – ஜாக்சனைச் சந்திப்பதற்காகக் கட்டபொம்மன் ராமநாதபுரத்தை அடைந்தார்
1799 – நான்காம் ஆங்கிலேய-மைசூர் போர் அறிவிக்கப்பட்டது; திப்பு சுல்தான் போரிட்டபடியே இறந்தார்
1799 மே – வெல்லெஸ்லி பிரபு படைகளைத் திருநெல்வேலி நோக்கி முன்னேற உத்தரவு பிறப்பித்தார்
1799 ஜூன் 1 – கட்டபொம்மன் சிவகங்கைக்குப் புறப்பட்டார்
1799 செப்டம்பர் 1 – மேஜர் பானர்மேன் கட்டபொம்மனுக்கு ஒரு இறுதி எச்சரிக்கையை வழங்கினார்
1799 செப்டம்பர் 5 – கம்பெனிப் படை பாஞ்சாலங்குறிச்சியை அடைந்தது
1799 செப்டம்பர் 16 – பாளையங்கோட்டையிலிருந்து கூடுதல் படைகள் வந்தடைந்தன; படையினர் கட்டபொம்மனின் கோட்டையைக் காலி செய்தனர்
1799 அக்டோபர் 16 – கயத்தாறில் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் விசாரிக்கப்பட்டுத் தூக்கிலிடப்பட்டார்
1800 – கோயம்புத்தூரில் உள்ள கம்பெனிக் கோட்டையின் மீது தீரன் சின்னமலை தாக்குதல் நடத்தினார்
1801 – காவிரி கரையில் தீரன் சின்னமலையின் போர்; தென்னிந்தியப் புரட்சி
1801 மே – பி.ஏ. அக்னியூவின் தலைமையிலான ஒரு வலுவான படைப்பிரிவு ராணுவ நடவடிக்கைகளைத் தொடங்கியது
1801 ஜூலை – மதுரையில் உள்ள பாளையநாட்டை ஊமைத்துரை கைப்பற்றினார்
1801 அக்டோபர் 24 – சின்ன மருது மற்றும் வெள்ளை மருது ஆகியோர் திருப்பத்தூரில் தூக்கிலிடப்பட்டனர்
1801 நவம்பர் 16 – ஊமைத்துரை மற்றும் செவத்தையா ஆகியோர் பாஞ்சாலங்குறிச்சியில் தலையறுக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டனர்
1802 – ஓடாநிலையில் தீரன் சின்னமலையின் போர்
1802 ஏப்ரல் – 73 கிளர்ச்சியாளர்கள் மலாயாவிலுள்ள பினாங்கிற்கு நாடு கடத்தப்பட்டனர்
1804 – அறச்சலூரில் தீரன் சின்னமலையின் போர்
1805 – தீரன் சின்னமலையின் இறுதிப் போர்
1805 ஜூலை 31 – சங்ககிரிக் கோட்டையில் தீரன் சின்னமலை தூக்கிலிடப்பட்டார்
1806 – வேலூர்ப் புரட்சி
1806 மே – வேலூரில் 4 வது ரெஜிமென்டின் 2 வது பட்டாலியனைச் சேர்ந்த சிப்பாய்கள் புதிய தலைப்பாகையை அணிய மறுத்தனர்
1806 ஜூலை 9 – வேலூர்க் கோட்டையில் பணியிலிருந்த ஆங்கிலேய அதிகாரி ரோந்து செல்லவில்லை
1806 ஜூலை 10 (அதிகாலை 2:00) – வேலூர்ப் புரட்சி வெடித்ததைக் குறிக்கும் வகையில், துப்பாக்கிச் சூடு நடப்பதாகக் காவலாளி கார்ப்ரல் பியர்சியிடம் தெரிவித்தார்
1806 ஜூலை 10 (காலை 6:00) – மேஜர் கோட்ஸிடமிருந்து வந்த கடிதம் ஆற்காட்டில் இருந்த கர்னல் கில்லஸ்பியைச் சென்றடைந்தது
1806 ஜூலை 10 (காலை 9:00) – கர்னல் கில்லஸ்பி வேலூர்க் கோட்டையை வந்தடைந்தார்
1806 ஜூலை 10 (காலை 10:00) – கர்னல் கென்னடியின் கீழான குதிரைப்படை வேலூர்க் கோட்டையை வந்தடைந்தது
1806 ஜூலை 11 – வேலூரின் தற்காலிகத் தளபதியாக கர்னல் ஹார்கோர்ட் நியமிக்கப்பட்டார்
1806 ஜூலை 13 – கர்னல் ஹார்கோர்ட் கோட்டைப் படையின் பொறுப்பை ஏற்றுப் படைத்துறைச் சட்டத்தை அமல்படுத்தினார்
1806 செப்டம்பர் 23 – ராணுவ நீதிமன்றத்தால் உத்தரவிடப்பட்ட தண்டனைகள் வேலூரின் கட்டளை அதிகாரியால் நிறைவேற்றப்பட்டன
1831 டிசம்பர் 20 – சோட்டாநாக்பூரின் சோன்பூர் பர்கானா கிளர்ச்சியாளர்களால் தாக்கப்பட்டது
1831 முதல் 1832 வரை – கோல் கிளர்ச்சி
1832 ஜனவரி 26 – சோட்டாநாக்பூர் முழுவதையும் கோல்கள் தங்களின் முழுக் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவந்தனர்
1832 மார்ச் 19 – பிந்த்ராய் மான்கி சரணடைந்தார், கோல்களின் கிளர்ச்சி முடிவுக்கு வந்தது
1840கள் முதல் 1850கள் வரை – மலபார் விவசாயிகளின் கிளர்ச்சி இயக்கம்
1849 ஆகஸ்ட் – தென் மலபாரின் மஞ்சேரியில் ஒரு தீவிரமான கிளர்ச்சிச் சம்பவம் நிகழ்ந்தது
1850 – லெக்ஸ் லோகி சட்டம் (Lex Loci Act) இயற்றப்பட்டது
1851 ஆகஸ்ட் – தென் மலபாரின் குளத்தூரில் ஒரு தீவிரமான கிளர்ச்சிச் சம்பவம் நிகழ்ந்தது
1852 ஜனவரி – வட மலபாரின் மட்டனூரில் ஒரு தீவிரமான கிளர்ச்சிச் சம்பவம் நிகழ்ந்தது
1852 – பம்பாய் அரசாங்கத்தால் இனாம் கமிஷன் நியமிக்கப்பட்டது
1853 – சட்ட மேலவை ஐரோப்பியர்களை மட்டுமே கொண்டிருப்பதாகக் குறிப்பிடப்பட்டது
1855 ஜூலை – சாந்தலர்கள் ஒரு வெளிப்படையான கிளர்ச்சியைத் தொடங்கினர்
1855 முதல் 1856 வரை – சாந்தலர் ஹூல் (கிளர்ச்சி)
1856 – வங்காளப் படையில் உயர் சாதியினரைச் சிப்பாய்களாகச் சேர்ப்பதற்கான சட்டம் இயற்றப்பட்டது
1857 – பெருங்கலகம் வெடித்தது
1857 ஜனவரி – மங்கள் பாண்டே தனது அதிகாரியைக் கொலை செய்தார், பராக்பூரில் ஒரு கலகம் வெடித்தது [பராக்பூரில் மங்கள் பாண்டேயின் தாக்குதல் ஜனவரியில் அல்ல, 29 மார்ச் 1857 இல் நிகழ்ந்தது]
1857 மே 10 – மீரட்டில் மூன்று சிப்பாய் ரெஜிமென்டுகள் கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்டன
1857 மே 11 – கிளர்ச்சியாளர்கள் டெல்லியை அடைந்து இரண்டாம் பகதூர் ஷாவைப் பேரரசராக அறிவித்தனர்
1857 ஜூன் – கிளர்ச்சி ரோகில்கண்டிற்குப் பரவியது
1857 ஜூலை – டெல்லியைக் கைப்பற்றுவதில் ஜான் நிக்கல்சன் வெற்றி பெற்றார்
1857 செப்டம்பர் – இரண்டாம் பகதூர் ஷா சிறைபிடிக்கப்பட்டார்
1857 நவம்பர் – தாந்தியா தோபே கான்பூரைக் கைப்பற்றினார்
1858 – விக்டோரியா மகாராணியின் பேரறிக்கை வெளியிடப்பட்டது
1858 மார்ச் – லக்னோ இறுதியாக ஆங்கிலேயர்களால் கைப்பற்றப்பட்டது
1858 ஏப்ரல் – ஹியூக் ரோஸ் ஜான்சியை முற்றுகையிட்டுத் தாந்தியா தோபேயைத் தோற்கடித்தார்
1858 ஜூலை – கலகம் ஒடுக்கப்பட்டதையும் அமைதி திரும்பியதையும் கானிங் அறிவித்தார்
1858 நவம்பர் 1 – அலகாபாத்தில் ஒரு அரச தர்பார் நடைபெற்றது
1859 ஏப்ரல் – தாந்தியா தோபே சிறைபிடிக்கப்பட்டுத் தூக்கிலிடப்பட்டார்
1861 – இந்தியர்களை நியமிக்கும் வகையில் புதிய மன்றம் நிறுவப்பட்டது
1862 நவம்பர் – இரண்டாம் பகதூர் ஷா ரங்கூனில் இறந்தார்
1870 – மலபாரில் மாப்பிள்ளைகள் மீண்டும் கிளர்ந்தெழுந்தனர்
1874 – பிர்சா முண்டா பிறந்தார்
1888 முதல் 1889 வரை – டபிள்யூ.ஜே. வில்சனின் ‘மதராஸ் ராணுவத்தின் வரலாறு’ (History of the Madras Army) வெளியிடப்பட்டது [ஆங்கிலப் பாடநூலில் மட்டுமே உள்ளது]
1899 முதல் 1900 வரை – முண்டா கிளர்ச்சி (உல்குலான்)
1900 ஜூன் 9 – ராஞ்சி சிறையில் பிர்சா முண்டா தியாகியானார்
1909 – வி.டி. சாவர்க்கர் ‘இந்தியச் சுதந்திரப் போர்’ என்ற நூலை வெளியிட்டார்
1937 முதல் 1939 வரை – ராஜாஜியின் காங்கிரஸ் அமைச்சரவை மதராஸில் இருந்த நீல் சிலையை அகற்றியது

10 ஆம் நூற்றாண்டு – ஜோராஸ்ட்ரியர்கள் இந்தியாவின் மேற்குக் கடற்கரைக்கு இடம்பெயர்ந்தனர்.
1793 – வில்லியம் கேரி மற்றும் ஜான் தாமஸ் இந்தியாவிற்குப் புறப்பட்டனர்.
1799 – செராம்பூர் மிஷன் நிறுவப்பட்டது.
1818 – ராஜாராம் மோகன் ராய் ‘விதவைகளை எரிக்கும் வழக்கத்தை ஆதரிப்பவருக்கும் எதிர்ப்பவருக்கும் இடையிலான விவாதம்’ என்ற கட்டுரையை எழுதினார்.
19 ஆம் நூற்றாண்டு (முதல் காலாண்டு) – இந்தியா ஆங்கிலம் கற்ற ஒரு சிறிய அறிவுஜீவி வர்க்கத்தை உருவாக்கியது.
1823-1874 – இராமலிங்க அடிகளாரின் வாழ்நாள் காலம்.
1823-1898 – ஆத்மாராம் பாண்டுரங்கின் வாழ்நாள் காலம். [ஆங்கிலப் பாடநூலில் மட்டும் உள்ளது]
1824-1883 – தயானந்த சரஸ்வதியின் வாழ்நாள் காலம்.
1827 – ஜோதிபா பூலேயின் பிறந்த ஆண்டு.
1828 – ராஜாராம் மோகன் ராயால் பிரம்ம சமாஜம் நிறுவப்பட்டது.
ஆகஸ்ட் 1828 – ராஜாராம் மோகன் ராயால் பிரம்ம சமாஜம் நிறுவப்பட்டது. [ஆங்கிலப் பாடநூலில் மட்டும் உள்ளது]
1828-1905 – ரஷித் அகமது கங்கோஹியின் வாழ்நாள் காலம். [ஆங்கிலப் பாடநூலில் மட்டும் உள்ளது]
1829 – சதி என்னும் உடன்கட்டை ஏறும் வழக்கம் கம்பெனி சட்டத்தால் குற்றமாக அறிவிக்கப்பட்டது.
1833 – ஜோதிபா பூலே தனது கல்வியைக் கைவிட வேண்டியதாயிற்று. [ஆங்கிலப் பாடநூலில் மட்டும் உள்ளது]
1833-1877 – முகமது காசிம் நானோதவியின் வாழ்நாள் காலம்.
1835-1908 – மிர்சா குலாம் அகமதுவின் வாழ்நாள் காலம்.
1836-1886 – ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரின் வாழ்நாள் காலம். [ஆங்கிலப் பாடநூலில் மட்டும் உள்ளது]
1845-1914 – அயோத்திதாசப் பண்டிதரின் வாழ்நாள் காலம்.
19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி – எதிர்ப்பின் வெளிப்பாடும் மாற்றத்திற்கான விருப்பமும் சீர்திருத்த இயக்கங்கள் மூலம் வெளிப்படுத்தப்பட்டன. [ஆங்கிலப் பாடநூலில் மட்டும் உள்ளது]
1851 – ரஹ்னுமாய் மஜ்தயாஸ்னன் சபா நிறுவப்பட்டது.
1851 – புனேவில் பெண்களுக்கான பள்ளியை ஜோதிபா பூலே தொடங்கினார்.
1852-1901 – எம்.ஜி. ரானடேயின் வாழ்நாள் காலம். [ஆங்கிலப் பாடநூலில் மட்டும் உள்ளது] [1842-1901 – எம்.ஜி. ரானடேயின் வாழ்நாள் காலம்]
1854-1928 – ஸ்ரீ நாராயண குருவின் வாழ்நாள் காலம். [ஆங்கிலப் பாடநூலில் மட்டும் உள்ளது] [1856-1928 – ஸ்ரீ நாராயண குருவின் வாழ்நாள் காலம்.]
1857 – கேசப் சந்திர சென் பிரம்ம சமாஜத்தை முன்னெடுத்துச் சென்றார்.
1857 – ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிரான இந்தியர்களின் கிளர்ச்சி / எழுச்சி.
1858-1922 – பண்டித ரமாபாயின் வாழ்நாள் காலம்.
1860களில் – பஞ்சம் மற்றும் தொற்றுநோய்கள் ஏற்பட்டன.
1863 – தயானந்த சரஸ்வதி ஒரு நாடோடிப் போதகராக மாறினார்.
1863-1902 – சுவாமி விவேகானந்தரின் வாழ்நாள் காலம்.
1864 – தத்துவ போதினி என்ற தமிழ் இதழ் தொடங்கப்பட்டது.
1864 – சையது அகமது கானால் அலிகாரில் அறிவியல் கழகம் நிறுவப்பட்டது.
1864 – சையது அகமது கானால் காசிப்பூரில் நவீனப் பள்ளி நிறுவப்பட்டது.
1865 – பிரம்ம சமாஜம் 54 கிளைகளைக் கொண்டிருந்தது.
1866 – தியோபந்த் இயக்கம் உருவாக்கப்பட்டது.
1867 – பம்பாயில் பிரார்த்தனை சமாஜம் நிறுவப்பட்டது.
1867 – தியோபந்தில் இறையியல் பள்ளி நிறுவப்பட்டது.
1867 – இராமலிங்க அடிகளாரின் சீடர்களால் திருவருட்பா வெளியிடப்பட்டது.
1868 – தயானந்த சரஸ்வதி தனது நடவடிக்கைகளில் பள்ளிகளை நிறுவுவதையும் சேர்த்துக் கொண்டார்.
1868 – சையது அகமது கான் பல மாவட்டங்களில் கல்விக் குழுக்களை ஊக்குவித்தார்.
1869-1870 – சையது அகமது கான் ஐரோப்பாவிற்குப் பயணம் மேற்கொண்டார்.
1872 – தயானந்த சரஸ்வதி கல்கத்தாவில் பிரம்ம சமாஜவாதிகளைச் சந்தித்தார்.
1873 – ஜோதிபா பூலேயால் சத்ய சோதக் சமாஜம் நிறுவப்பட்டது.
1873 – சிங் சபா இயக்கம் உருவாக்கப்பட்டது.
19 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிக் காலாண்டு – பஞ்ச காலங்களில் திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் பல கிராமங்கள் கிறிஸ்தவ மதத்தைத் தழுவின.
19 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிப் பத்தாண்டுகள் – எதிர்ப்பின் வெளிப்பாடும் மாற்றத்திற்கான விருப்பமும் சீர்திருத்த இயக்கங்கள் மூலம் வெளிப்படுத்தப்பட்டன.
1875 – தயானந்த சரஸ்வதியால் ஆரிய சமாஜம் நிறுவப்பட்டது.
1875 – அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் பிரம்மஞான சபை நிறுவப்பட்டது.
1875 – அலிகார் இயக்கம் தொடங்கப்பட்டது / அலிகாரில் நவீனப் பள்ளி நிறுவப்பட்டது.
1877 – முகமதிய ஆங்லோ-ஓரியண்டல் கல்லூரி உருவாக்கப்பட்டது.
1878 – பண்டித ரமாபாயும் அவரது சகோதரரும் கல்கத்தாவிற்குச் சென்றனர்.
1879 – பிரம்மஞான சபையை நிறுவியவர்கள் இந்தியாவிற்கு வந்தனர்.
1880 – பண்டித ரமாபாயின் சகோதரர் காலமானார்.
1880 – பண்டித ரமாபாய் சமூக அந்தஸ்தில் குறைந்த ஒரு வங்காளியை மணந்தார்.
1882 – பண்டித ரமாபாயின் கணவர் காலமானார்.
1882 – ஆர்ய மகிளா சமாஜத்தில் 300 பெண்களுக்குக் கல்வி கற்பிக்கப்பட்டது.
1882 – பிரம்மஞான சபையின் தலைமையகம் அடையாறில் நிறுவப்பட்டது.
1885 – இந்திய தேசிய காங்கிரஸின் ஆண்டு மாநாடுகள் தொடங்கின.
1886 – முகமதிய ஆங்கிலோ ஓரியண்டல் கல்வி மாநாடு தொடங்கப்பட்டது.
1887 – சீவக சிந்தாமணியின் முழுமையான பதிப்பு வெளியிடப்பட்டது.
1889 – மிர்சா குலாம் அகமதுவால் அகமதியா இயக்கம் நிறுவப்பட்டது.
1890களில் – அயோத்திதாசப் பண்டிதர் ஆதி திராவிடர்களிடையே ஒரு இயக்கத்தைத் தொடங்கினார்.
1893 – சிகாகோவில் நடைபெற்ற உலகச் சமய மாநாட்டில் சுவாமி விவேகானந்தர் கலந்து கொண்டார்.
1893 – அன்னி பெசன்ட் இந்தியாவிற்கு வந்தார்.
1894 – லக்னோவில் நட்வத் அல்-உலமா நிறுவப்பட்டது.
1897 – ராமகிருஷ்ணா மிஷன் நிறுவப்பட்டது.
1898 – மணிமேகலையின் முழுமையான பதிப்பு வெளியிடப்பட்டது.
1901 – எம்.ஜி. ரானடே காலமானார்.
1902 – ஸ்ரீ நாராயண குரு தர்ம பரிபாலன (SNDP) யோகம் நிறுவப்பட்டது.
1908 – ஒரு பைசா தமிழன் என்ற வார இதழ் தொடங்கப்பட்டது. [1907 – ஒரு பைசா தமிழன் என்ற வார இதழ் தொடங்கப்பட்டது]
1922 – அரசாங்கத்தால் சீக்கிய குருத்வாரா சட்டம் இயற்றப்பட்டது.
1925 – சீக்கிய குருத்வாரா சட்டம் திருத்தப்பட்டது.